పుట:పద్మపురాణము (మడికి సింగన).pdf/122

90

పద్మపురాణము

వ.⁠

ఇవ్విచారంబు లుడిగి నీ మందిరంబునకుం జని సుఖంబుండు మనిన విని య వ్విప్రున కిట్లంటి.

⁠ 233

ఆ.⁠

మాంసరక్తపూయమస్తిష్కకీకస స్నాయుబద్ధమైన కాయమందు నైన సౌఖ్యమెంత యాయువు నా నంత కష్టతరము చూడ శిష్టచరిత!

⁠ 234

వ.⁠

కలిగి భోగింపవలదా యని యంటేని.

⁠ 235

అ.⁠

పువ్వుపూఁత యాకుపోఁక చీరలు సొమ్ము లొనరఁ బూనుటెల్ల నొకనికొఱకుఁ గాని యాత్మసుఖము నూని భోగింప లే దరయఁ బడసి కుడుచు నంగనలకు.

⁠ 236

వ.⁠

అదియునుం గాక నాకు భోగేచ్ఛ విడుచునట్టి సకలసౌఖ్యార్ణవబడ బానలంబగు ముదిమి తోతెంచుచున్న యది; యిత్తఱిం బరలోక చింతయ పురుషార్థంబు గాని సుఖంబుల కాసపడుట కర్జంబుగా దది యెట్లంటేని.[1]

⁠ 237

ఉ.⁠

చెక్కులు జాఱెఁ గన్నుఁగవ చెన్ను దొఱంగె మొగంబునందు స్రు క్కెక్కె శిరంబునందు [2]నరచేరెడి పక్వము దప్పెఁ గ్రీడలన్ మక్కువ వీడుకొల్పి తగుమాటల తేటలఁ బల్లవావలిం జొక్కులఁ బెట్టుచున్న ననుఁ జూచిన నెవ్వరు నవ్వకుందురే.

⁠ 238

సీ.⁠

వెనుకవారల నేర్పు దన కా టెఱుంగక         [3]వలనుచేతలఁ జేయ వగచి వగచి తగిలి పాయఁగలేని మగవారు తనదిక్కు         పలుకకుండిన క్రిందుపడుట కోర్చి

⁠

1. నీరు బుగ్గలం జూచి నవమౌక్తికంబులని యాసపడు చందంబు నదియుం గాక (హై) అధికపాఠము.
2. నర పేర్పడి (మ-హై)
3. వయసు చేతలు (మ)