పుట:నారదీయపురాణము (అల్లాడు నృసింహకవి).pdf/699

తే. గీ.⁠

జలధికన్యాకుచోపరిస్ఫారసార భాసురోదారకుంకుమపత్రభంగ ఖరనఖరకాంతు లెనయ నుగ్రతరమనుజ సింహుఁ డప్పుడు లక్ష్మీనృసింహుఁ డయ్యె.

⁠ 261

వ.⁠

అంతఁ బ్రహ్లాదుండు తనతండ్రి భగవంతునిచే ముక్తుం డయ్యెనని హర్షించి ప్రణమిల్లి యతనిగాత్రంబున నరసురాసురాదులను, శిరం బున బ్రహ్మాండోపరిభాగంబును, గన్నుల లయార్కపాపకుల, నాస్య బిలంబునఁ బాతాళంబును, దంష్ట్రల శేషాదులను, భుజద్రుమస్కంధం బుల బ్రహ్మరుద్రులను దిగీశ్వరులను, హృదయంబున నంబరంబును, నంబరంబున విద్యుద్విలాసంబును, నంఘ్రుల భూమియుం, దేహద్రవం బున వారిధులు, రోమంబుల వనంబులు, శల్యంబుల నద్రిసంఘంబులు, నభేద్యమాయాచర్మంబున సర్వగాత్రంబులదేజంబును గాంచి భక్తు లకు నీశ్వరుం డప్రకాశుఁడు గాడు గావునఁ జూచి పరమానందంబు నొందె; నంత దివిజులు మఱియు బ్రహ్మరుద్రాదులు సమ్మతించి రప్పుడు.

⁠ 262

దండకము.⁠

శ్రీమన్మహాదేవతాసార్వభౌమా! హరీ! సర్వమౌనీంద్రసందోహ సంకల్పితానేకయజ్ఞక్రియాసాధనా! స్తోత్రపాత్రా! ఖరోద్యన్నఖో త్కృత్తదైతేయ! చంచద్దయాదృక్తరంగా! ప్రసన్నాంతరంగా! మహా వీరదుర్వారరక్షోగ్రణీదుస్తిరస్కారభీతాత్మధామచ్యుతానేకయజ్ఞ క్రియాదూర! పద్మాననాద్యాతితేయాపనార్థాప్రసిద్ధానుకంపా! ప్రకాశీకృతోచ్చండదీప్యన్నృసింహావతారాగ్రసారధ్వనీభిన్నఘోరా భ్రతారా! నిజాంగప్రవిచ్ఛేదభేతిద్రవద్ఘోరరక్షోగహేద్ఘోషభేరీ రవాధఃక్రియాసారమై, క్షోణిభృత్పక్షవిచ్ఛేదకాలస్ఫురద్ఘట్టనోదగ్ర దంభోళి దుర్ఘోరమై, భీమకల్పాంతధారాధరోత్తర్జితోర్జత్స్ఫుర చ్చండగర్జానుకారంబునై యున్న నీగరదుర్జేయ మో తండ్రి! భక్తావళీ నిర్జితా! పాపసంవర్జితా! యోగిలోకార్జితా! వార్థికన్యాకుచాలింగనోల్ల గ్నసత్కుంకుమాంకచ్ఛటానేకశంకాకరోనంకశోణోపలశ్రీసమా విద్ధపూర్ణేందుబింబస్ఫురద్వృత్తసంస్థూలపాండూరుముక్తామణీదివ్య

⁠