అది గాన ననీశ్వరులైన వీరిం గావుమని ప్రార్థించిన విష్ణుప్రసాదం
బునఁ దద్కృత్తి శాంతి నొందె; నంత బ్రాహ్మణులు దైత్యుకడ కేఁగి
లజ్జావనతవదనులై యున్న రాజు ఖిన్నుండై పుత్రునిం బిలిచి హర్షిం
చినట్లు "ప్రహ్లాదా! నీపు శంబరునికంటెను మాయ లెఱుంగుదువు;
బ్రహ్మబలోజితయైన కృత్తిని గెలిచితివి; బ్రహ్మబలంబునకంటె
మన యాసురబలంబే శ్రేష్ఠం బనిపించితివి; మదాత్మజత్వమాత్రంబున
నీ కెంత బలంబు గల్గె? మదాచారంబున నడచితివేని బలవంతుఁడ వయ్యెద;
నీవైష్ణవశక్తులకు నంతరంబు చూప నీయందు నీమాయ లన్నియుం
బ్రయోగించితి; బ్రాహ్మణు లందఱును వైష్ణవులే కాన శస్త్రసర్పాగ్ని
దిగ్దంతివిషకృత్యాదులచే సహజబలంబు నష్టంబు గాదు. రాక్షసుల
మన్నించు” మనఁ బ్రహ్లాదుండు నగి ప్రాంజలియై “యేల మోహంబు
నొందించెదవు? మహాకులప్రసూతుండవు; శ్రీవిష్ణువు నెఱుంగవే?
మద్భావంబు పరీక్ష సేయ నిట్లు పలికితివి; మీతాత విష్ణు నాభికమలం
