పుట:నారదీయపురాణము (అల్లాడు నృసింహకవి).pdf/681

సీ.⁠

కనలి ప్రహ్లాదరక్షకుఁడైన దేవుని                        నెఱుఁగక యంత దైత్యేంద్రుఁ డడరి క్రోధాంధుఁడై యతిక్రూరత నిజపురో                        హితు నిరీక్షించి మహేర్ష్యతోడ "నతిమూఢులార! ఖరాసిచే వీని ఖం                        డించ వారించి మద్వంచనంబు చేసితి రిఁక మిమ్ము శిక్షించి పిదప నీ                        కులనాశకునిఁ బట్టి కూల్తు" ననినఁ

⁠

తే. గీ.⁠

దద్ద్విజులు వానిసాహసోద్ధతి యెఱింగి స్వామి కావింతు మే మభిచారకర్మ; మందున హుతాశనుఁడు తృప్తినొంది దుష్ట కృత్యఁగృత్తి వినిర్మించుఁ గిల్బిషమున.

⁠ 188

క.⁠

తంత్రముల వెలయు నస్మ న్మంత్రంబులశక్తి చూడు మనుజాశన! యా హంత్రముమీఁద బిడాలము సంత్రాసము లేక యురుకుచందముఁ జూపున్.

⁠ 189

వ.⁠

అని ప్రహ్లాదుని నేకాంతంబునం దోడుకొని చని యిట్లనిరి.

⁠ 190

సీ.⁠

రాజకుమార! సర్వజ్ఞ! మహాభాగ!                        నీబలసంపత్తి నేఁడు గాన వచ్చె; శస్త్రేచ్ఛపావకనాగవిషముఖ్య                        ములచేత బ్రతికితి; మూర్ఖుఁడైన దైత్యేంద్రుఁ డంప నుద్ధతశక్తి నీధైర్య                        మణఁగింపఁబూనియు, హరిపదాబ్జ సేవకు నిన్ను హింసింప నుపేక్షించి                        హితము చెప్పెదము సమిద్ధబుద్ధి

⁠

తే. గీ.⁠

నిందిరేశస్తవంబు సహింపఁ డసుర వరుఁడు; నీవును వదల వవ్వాసుదేవు; నతని సద్భక్తి మెఱసి నీయంతరంగ మునఁ జరించుట నీతియై పొడమె మాకు.

⁠ 191