పుట:నారదీయపురాణము (అల్లాడు నృసింహకవి).pdf/636

సీ.⁠

ఇటులనె ఘనులకు నిష్టతమంబు లౌ                        బాహ్యమతంబులు బహువిధములఁ దెలియ నవన్యాయములకు మూలంబులు                        గా నా కెఱుంగయోగ్యములు గావు; పాంథు లంధులు గూడి బహుసహస్రములైన                        తెరువు గానకయున్న దృష్టి గలుగు నతనిచేఁ గడతేరునట్లుగా నాచేతఁ                        గడతేరుదురు మూఢకలుషమతులు

⁠

తే. గీ.⁠

బాహ్యపక్షంబు లెల్ల సత్సక్షములని నీకు భ్రమ మయ్యెనేని యానీచమతుల తోడ సంవాద మొనరించుఁ జూఁడు నేఁడు నాదుమహిమయె శ్రీజగన్నాథుమహిమ.

⁠ 224

క.⁠

తత్తన్మతాభినో ద్వృత్తులగు నవైదికు లవిధేయులఁ గా నే హత్తింతు న్నన్యాయో దాత్తోక్తులచేత సమ్మతార్థము గాఁగన్.

⁠ 225

ఆ. వె.⁠

అని ప్రతిజ్ఞ చేసి యావైదికాగ్రణి తండ్రియెదుట నిలిచె ధన్యపీఠి నభయదానపంజరాకృతి యగు శౌరి నాత్మయందు నిల్పునతిశయమున.

⁠ 226

సీ.⁠

అంత నద్దైతేయుఁ డాత్మజుప్రతి నస                        త్యము సేయఁదలంచి యుదగ్రబుద్ధి గురుసుగతకాణాదగిరిశార్హదక్షపా                        దవిరించికపిలశాస్త్రజ్ఞవాది పరుల నందఱఁ బిల్చి వాదింపుఁ డితనితో                        భవదీయపరశాస్త్రపర్వతంబు లితఁ డాత్మ సునయేంద్రహేతిచేఁ జూర్ణంబు                        గావింపఁదలచె మీఘనత మెఱసి

⁠