పుట:నారదీయపురాణము (అల్లాడు నృసింహకవి).pdf/538

⁠

భూతతద్వ్యోమోజ్జ్వలతల్లోకనివృత్పురవరాదిస్వాత్మారామాను [1]మో(దను)లై యుండుట వేదాంతసిద్ధాంతోత్థితవైభవంబు వరవ్యోమ లోకంబు నుతింప నెవ్వఁడు సమర్థుండు?

⁠ 115

మ.⁠

వరవిజ్ఞానరహస్యవాసనల భావ్యంబై మహద్దామవి స్ఫురదానందదలోకమం దల ఘనౌజోరాశియై ఫుల్లనీ రరుహాభంబగు నంతరాళమున సారంబైన వైకుంఠస త్పుర మొప్పున్ నవకర్ణికాకృతిఁ దదాప్తు ల్చూచి వర్ణింపఁగన్.

⁠ 116

తే. గీ.⁠

అమితజనపదవరవైభవాన్వితంబు నతివిపులమండలము నైన యప్పురంబు కమలకర్ణికయును బోలి కానుపించెఁ బురము లెన్నేని దళములై పొలుపు మెఱయ.

⁠ 117

తే. గీ.⁠

గురువరవ్యోమధామవైకుంఠలోక మునకు నావరణము లేను ఘనత మెఱయ నిత్యశుద్ధసుఖాత్ములై నివ్వటిల్ల బ్రహ్మలోకంబు లెన్నేనిఁ బ్రబలు నందు.

⁠ 118

వ.⁠

అని వ్యాసభగవంతుఁ డానతిచ్చినఁ శుకుం డిట్లనియె.

⁠ 119

క.⁠

ఏయేయావరణంబుల నేయేలోకంబు [2]లుండు నెఱిఁగింపుము నా కాయుపనిషదుక్తుల విని యాయజముఖ్యులు నిజాలయస్పృహ విడువన్.

⁠ 120

పంచావరణాగణ్యనియతలోకములు

క.⁠

అనిన విని యక్కుమారున కనఘాత్ముండగు పరాశరాత్మజుఁడు సనా తనపంచావరణాగ ణ్యనియతలోకములఁ గొన్ని నయమునఁ బలికెన్.

⁠ 121

సీ.⁠

ప్రథమావరణమునఁ బ్రాచిమై వైకుంఠ                        వైభవంబున మించు వాసుదేవ లోకంబు రవిగణాలోకమై భృతసాధు                        వారమై విమలనానారసాబ్ధి

⁠

1. మోనై
2. లొండు