పుట:నారదీయపురాణము (అల్లాడు నృసింహకవి).pdf/526

క.⁠

అతిసాత్వికు లల్పకు లవ మతి చేసిన నదె సహించి మన్నింతు రప స్మృతిమంతుఁ డెంత చేసిన హితులగు వారలకు రోష మేగతిఁ గల్గున్.

⁠ 57

క.⁠

భగవల్లోకంబునఁ ద ద్భగవంతుఁడు భగవదాప్తపరిచారకులున్ భగవద్భక్తులకే వా సిగవత్సకు మొదవు చన్ను చేపినయట్లన్.

⁠ 58

సీ.⁠

ఇటువలెనె యుండ నిందిరానాయక                        భక్తులై వెలసిన బ్రహ్మపుత్రు లరుదేర వారికి నవమాన మొనరించి                        నవమానమున నుండ నయమె యాత్మ నఖిలకృత్యములు బ్రహ్మాధీనమని నమ్మి                        యాశ్రమాంతరములయందు నున్న యధిగతపరమార్థులైన వారలకు ను                        ద్దీప్తమై మూర్తీభవించు శాంతి

⁠

తే. గీ.⁠

హరిపదంబున నుండుట యద్భుతంబె శుద్ధసత్వాబ్ధిఁజంద్రమస్ఫూర్తి నొందు పరమవిభుని మదమున కోపంబు నుగ్ర శాపమును గల్గ నేర్చునే శాంతులకును.

⁠ 59

మ.⁠

అతిసందేహదవాగ్నిఁ దొట్రువడి వేదాంతీభముల్ నేడు సం తతసంతాపము నొందుచోట నితరుల్ తత్వజ్ఞలే తండ్రి యా తతవేదాంతరహస్యనిశ్చయసుధోధన్వత్సుధాధామయ ద్యతవిద్యాహ్వయచంద్రికారుచిని మత్తాపంబు వారింపవే.

⁠ 60

క.⁠

అని తనయుఁడు తను నడిగిన ఘనుఁ డామునివరుఁడు సుప్రకాశార్థముగా విని హర్షగద్గదస్వన మునఁ బల్కెన్ బాష్పపులకముల్ [1]తిలకించన్.

⁠ 61

1. తిలకించున్