Jump to content

పుట:నారదీయపురాణము (అల్లాడు నృసింహకవి).pdf/482

వికీసోర్స్ నుండి
ఈ పుట ఆమోదించబడ్డది


వ.⁠

అనిన విని.

⁠ 120


శా.⁠

క్రోధారక్తకటాక్షయై కలఁగి రక్షోభామ యీభామరే
ఖాధారాళవిలాసవిభ్రమశుభాకారంబు వీక్షించి ధై
ర్యాధిక్యంబు వహించి రక్కసి బలొదార్యక్రియాశక్తి దు
స్వాధుం డీతఁడు పాద ముంచు నిఁక నస్మన్మస్తకాగ్రంబునన్.

⁠ 121


వ.⁠

అని వితర్కించి యీజగన్మోహిని భార్య యయ్యెనేని నాకు నిలువ
నవకాశంబు గలదే? సాపత్న్యదుఃఖంబు సర్వదుఃఖంబులకు దుఃఖ
తరంబు. భార్యాద్వయంబు గలవానికి సమతాబుద్ధి లేదు. పతికి నిష్ట
యైనయది సుఖం బుండు. పతికి నిష్టంబుగానియది తిరస్కారంబు
నొందుం గావున వైరనిర్యాతనంబు సేయవలయునని భర్తతో
నిట్లనియె.

⁠ 122


శా.⁠

రక్షోనాయక! యీ సరోజవదనన్ రాజాత్మజన్ బాపురే!
భక్షార్థంబుగఁ దెచ్చితేని విటపిప్రాంతస్థనిద్రాణనూ
త్నక్షోణీసురవల్లభున్ మెసఁగు మానందంబునన్ నీకు ని
త్యక్షేమంకరశక్తియుక్తుల మితోదారంబులై వర్ధిలున్.

⁠ 123


వ.⁠

అన ధవుండు పొమ్ము పొమ్ము సృక్వభాగంబు లూరుచున్నయవి
యన గుహ వెడలి పదియాఱేండ్లజవ్వనియై నిలిచి మద్భర్తం జూచి
రాకాసి యిట్లనియె.

⁠ 124


తే. గీ.⁠

ఏల వచ్చితి విటకు మహీసురేంద్ర!
కార్య మిచ్చట నెయ్యది గలదు నీకు
నేను రాక్షసిఁ బతి రాక్షసేంద్రుఁ డొక్క
రాజసుతఁ దెచ్చుకొని దాని రహినిఁ జొక్కి.

⁠ 125


తే. గీ.⁠

నన్ను దిగనాడినాఁడు మనంబునందు
నిన్నుఁ బతిఁగాఁ దలఁచి యే నిశ్చయించి
యున్నదాన ననుగ్రహోద్యుక్తి నన్ను
నేలు దయఁజూచి నేఁడు మహీసురేంద్ర!

⁠ 126


వ.⁠

అనిన విప్రుండు ప్రియభాషల నిట్లనియె:

⁠ 127


క.⁠

మనుజులు రాక్షసులకు భో
జనములు తద్గోష్ఠి యెట్లు శక్యము రక్షో
మనుజవిరోధము పూర్వం
బుననుండి జనించినయది భువనములోనన్.

⁠ 128