Jump to content

పుట:నారదీయపురాణము (అల్లాడు నృసింహకవి).pdf/251

వికీసోర్స్ నుండి
ఈ పుట ఆమోదించబడ్డది


⁠

నెడ హరి సంతసిల్ల సత్యభామ యిప్పుడె నరకాసురుని ఖండించెద
మదీయయుద్ధచాతుర్యంబు చూడుమని పల్కి వీరశృంగారరసనిధియై
కుచంబులపై జారు పయ్యెదకొంగు పదిలంబుగా సవరించి కీలుగంటు
బిగువుగా ముడిచి కరంబున శరచాపపల్లి మెఱయ జన్యసన్నాహంబు
మెఱయనున్నయెడ.

⁠ 309


క.⁠

ఆచూపుఁగోపు సొగసును
నాచాపాకర్ణనంబు నాయుద్ధకళా
వైచిత్రియుఁ జిత్రంబై
గోచర గోచరుల కపు డగోచర మయ్యెన్.

⁠ 310


ఆ. వె.⁠

చక్రధారుఁ ద్రుంచెఁ జక్రి దానవలోక
చక్రవర్తి శిరము చదల నమర
చక్రమెల్లఁ జూచి సంతోష మంద నా
చక్రవాళధరణిచక్రమద్రువ.

⁠ 311


వ.⁠

అప్పుడు మణికుండలంబులును వైజయంతియు వరుణదత్తసితాతపవా
రణంబు నొకమహాదివ్యరత్నంబు నొప్పగించి భూదేవి మురారాతిం
బొగడి మ్రొక్కి.

⁠ 312


క.⁠

భగదత్తుండను తత్సుతు
నగణీయదయావిలోకనామృతవృష్టిన్
జగదేకపతీ! ప్రోవుము
తగు నాశ్రితరక్షణంబు ధర్మాత్ములకున్.

⁠ 313


వ.⁠

అని మఱియు నుతించిన యాభూదేవికిం బ్రసన్నుండై భగదత్తునకుఁ
దద్రాజ్యాధిపత్యం బొసంగి.

⁠ 314


క.⁠

కాంతులవింతల దగు చౌ
దంతుల వరరూపవిభవధన్యాకృతులన్
గాంతలఁ బదారువేవుర
నంత మురాంతకుఁడు పంపె నా ద్వారకకున్.

⁠ 315


వ.⁠

అప్పుడు కృష్ణుండు సత్యభామాసహితుండై గరుడాధిరోహణంబు
మెఱయ నమరావతికిం జనిన సురాధినాథుం డెదుర్కొని సంభ్రమించి
యింద్రునినగరు ప్రవేశించి యందు.

⁠ 316