పుట:నారదీయపురాణము (అల్లాడు నృసింహకవి).pdf/219

వసంతాగమము

ఉ.⁠

అంత ధరిత్రిఁ [1]జైత్రకుసుమాయుధయాత్రుఁడు చైత్రుఁ డొప్పె శ్రీ కాంతవనాంతభాస్వరవికస్వరసూనమరందపానవి శ్రాంతివిజృంభితభ్రమరఝంకృతిగానవిధానసంభ్రమా క్రాంతఘనప్రమోదగుణరాజితభోగివరేణ్యమిత్రుఁడై.

⁠ 136

క.⁠

మావిచిగురాకుడాలను కావిరి గనుపట్టె నపుడు ఘనవనసీమన్ ద్రావి విరితేనెవానలు వావిరి నిఁకఁ గురియు ననఁగ వాసి దలిర్పన్.

⁠ 137

తే. గీ.⁠

పంచశరుఁ డుబ్బఁగా జీర్ణపటము లూడ్చి సన్నకావులు పూనిన సతులఁ బోలి పండుటాకు గముల్ రాలఁ బరఁగు నరుణ కిసలముల నవవల్లరీవిసర మమరె.

⁠ 138

తే. గీ⁠

పోకుక్రియ నడ్డమై యవి పొంతపంక్తి యమర భయమందుఁ బాంథమృగాళిఁ బట్టఁ దలఁచి వైచెనొ పువ్వులవలమనోజుఁ డనఁగఁ గ్రొవ్విరిజొంపముల్ పని తనర్చె.

⁠ 139

సీ.⁠

కలయంగఁ బర్వు చీఁకటి [2]మ్రాఁకుగమి చాయ                        యనత ఘనాఘనఘనత నీనఁ బల్లవదశపుష్పపటు[3]భాకలాప మా                        ఖండలచాపంబు దండి చూప పక్వములై రాలు ఫలములచాలుడా                        లింద్రగోపమ్ముల యెమ్మెఁ గూర్పఁ గొదమచిల్కలు రాయఁ జెదరిన యాకోర                        కంబులు వడగండ్ల [4]పడ పొనర్ప

⁠

1. చైత్రకుసుమాయుధ
2. మ్రోకగమి
3. భాక్కలాప
4. యతి కుదురుట లేదు