సమాధి పాదము

వికీసోర్స్ నుండి
Jump to navigation Jump to search
పతంజలి యోగ సూత్రములు - తెలుగు అనువాదము (సమాధి పాదము)
జ్ఞానము. :



1. అథ యోగానుశాసనమ్[మార్చు]

(అథ యోగ అను శాసనమ్) - యోగసాధన విధానము తెలుసుకొనుటకిది సమయము (సాధకుని జీవితంలో తగిన సమయము)

2. యోగశ్చిత్త వృత్తి నిరోధః[మార్చు]

(యోగః చిత్తవృత్తి నిరోధః) - యోగమంటే చిత్తవృత్తులను నిరోధించడం.

నిరోధమంటే యోగసాధనకంతరాయమైన చిత్తవృత్తులను గుర్తించి, వాటిప్రభావములకు లోను కాకుండా యోగసాధన కొనసాగించడం.

3.తదా ద్రష్టుస్స్వరూపేఽవస్థానమ్[మార్చు]

(తదా ద్రష్టుః స్వరూపే అవస్థానమ్) - ఆ విధంగా చిత్తవృత్తులనధిగమించగలిగిన వాడు యోగస్థితిలో తనను తాను దర్శించగలడు.

4. వృత్తి సారూప్యమితరత్ర[మార్చు]

(వృత్తి సారూప్యమ్ ఇతరత్ర) - ఇతరులాచిత్తవృత్తులే తామనుకుంటూ వాటిప్రభావాలకి లోనై, ప్రవర్తిస్తారు.

5. వృత్తయః పంచతయ్యః క్లిష్టాఽక్లిష్టాః[మార్చు]

(వృత్తయః పంచతయ్యః క్లిష్టాః అక్లిష్టాః) - ఈ చిత్తవృత్తులైదు విధములు. తేలికగానధిగమించగలిగినవి కొన్ని. శ్రమతో కూడినవి కొన్ని.

6. ప్రమాణ విపర్యయ వికల్ప నిద్రా స్మృతయః[మార్చు]

అవి - సత్యము, సత్యము అనిపించే అసత్యము, భ్రాంతి (ఊహాజనితము), నిద్ర, స్మృతి


7. ప్రత్యాక్షానుమానాఽగమాః ప్రమాణాని[మార్చు]

(ప్రత్యక్ష అనుమాన ఆగమాః ప్రమాణాని) - ప్రమాణములు ప్రత్యక్షముగా చూచినవి (తెలుసుకొన్నవి), తర్కముద్వారా తెలుసుకొన్నవి, పరంపరానుగతముగా శాస్త్రములలో సత్యముగానంగీకరించబడినవి.

8. విపర్యయో మిథ్యాజ్ఞానమతద్రూపప్రతిష్ఠమ్.[మార్చు]

(విపర్యయః మిథ్యా జ్ఞానమ్ అతత్ రూప ప్రతిష్టమ్) - అసత్యమును సత్యమని భ్రమ పడడం విపర్యయము.


9. శబ్దజ్ఞానానుపాతీ వస్తుశూన్యః వికల్పః[మార్చు]

(శబ్ద జ్ఞాన అనుపాతీ వస్తుశూన్యః వికల్పః) - వస్తువు శబ్దమాలంబనగా రూపాన్ని సంతరించుకుంటున్నది. వస్తువు లేకపోతే పదానికర్థం లేదు. వస్తువు శూన్యమయినప్పుడు (లేనప్పుడు) శబ్దమునే వస్తువనుకోడం వికల్పం.

10. అభావ ప్రత్యయాఽలంబనా వృత్తిర్నిద్రా.[మార్చు]

(అభావ ప్రత్యయ ఆలంబనా వృత్తిః నిద్రా) - పరిసరములను గమనించకుండా తామస ప్రవృత్తిలో వుండడం (జడభరతునివలె) నిద్ర.

11. అనుభూతవిషయాఽసంప్రమోషః స్మృతిః[మార్చు]

(అనుభూత విషయాః అసమ్ప్రమోషః స్మృతిః) - అనుభూతమయిన విషయములు మనసుపై వేసిన ముద్రలే స్మృతులు లేక వాసనలు.

12. అభ్యాసవైరాగ్యాభ్యాం తన్నిరోధః[మార్చు]

(అభ్యాస వైరాగ్యాభ్యాం తత్ నిరోధః) - ఈ వృత్తులను నివృత్తి చేయడం (అదుపులో వుంచడం) అభ్యాసమువలన, వైరాగ్యమువలన సాధ్యం.

13. తత్ర స్థితౌ యత్నాభ్యాసః[మార్చు]

(తత్ర స్థితౌ యత్నః అభ్యాసః) - ఆ స్థితి ప్రయత్నము వలన సాధ్యం.

14. సతు దీర్ఘకాల నైరంతర్య సత్కారాఽసేవితో దృఢభూమిః[మార్చు]

(స తు దీర్ఘకాల నైరంతర్య సత్కారః ఆసేవితః దృఢభూమిః) - ఆ సాధన దీర్ఘ కాలమంతరాయాలు లేకుండానూ, భక్తిప్రమత్తులతోనూ కొనసాగించినప్పుడు మాత్రమే సుస్థిరంగా సాగుతుంది.

15. దృష్టాఽనుశ్రవిక విషయ వితృష్ణస్య వశీకార సంజ్ఞా వైరాగ్యం[మార్చు]

(దృష్ట అనుశ్రవిక విషయ వితృష్ణస్య వశీకార సంజ్ఞా వైరాగ్యమ్) - తాను చూస్తున్నవి, పరంపరానుగతంగా వింటున్నవైయిన విషయాలలో యిచ్ఛ లేకపోవడమే వైరాగ్యం (వైరాగ్యానికి చిహ్నం).

16. తత్పరం పురుషఖ్యాతేర్గుణవైతృష్ణ్యమ్.[మార్చు]

(తత్ పరం పురుష¬ ఖ్యాతే గుణ వైతృష్ణ్యమ్) - త్రిగుణాలలో (సత్వ, తమస్సు, రజస్సు) విముఖుడయిన సాధకునికి పరమ పురుషునిగూర్చి కలిగిన జ్ఞానమే పరమోత్తమ జ్ఞానము.


17. వితర్క విచారాఽనందాస్మితాస్వరూపానుగమాత్సంప్రజ్ఞాతః[మార్చు]

(వితర్క విచార ఆనంద అస్మితా స్వరూప అనుగమాత్ సంప్రజ్ఞాతః) - తర్కం, నిశిత పరిశీలన, బ్రహ్మానందము, అహమిక(అస్మిత) – ఈ నాలుగు పద్ధతులు ప్రజ్ఞతో కూడిన సమాధికి మార్గములు. ఈ పద్ధతిలో సాధించిన స్థితి సబీజసమాధి. ఈ స్థితిలో "నేను సమాధిస్థితిని పొందాను" అన్న యెఱుక వుంది.

18. విరామప్రత్యయాభ్యాసపూర్వస్సంస్కారశేషోఽన్యః[మార్చు]

(విరామ ప్రత్యయ అభ్యాసపూర్వః సంస్కారశేషః అన్యః) - ఎఱుకతో ప్రయత్నం చేస్తూ యితర సంస్కారాలను (చిత్తవృత్తులను) వెనుకకు మళ్ళించి సాధన చేయడం మరొక పద్ధతి.

19. భవప్రత్యయో విదేహ ప్రకృతిలయానామ్[మార్చు]

(భవ ప్రత్యయః వి దేహ ప్రకృతి లయానామ్) - ప్రకృతిలో లయమయినవారికి, విదేహులకు (స్థూలశరీరము నశించినతరవాత మిగిలిన సంస్కారశేషము) మరు జన్మలో సమాధిస్థితి లభిస్తుంది. (ఈ సమాధిస్థితి వెనకటిజన్మలో సమాధి కంటే పైస్థాయైయినా, సంపూర్ణ సమాధి కాదు.)

20. శ్రద్ధావీర్యస్మృతిసమాధి ప్రజ్ఞాపూర్వకితరేషామ్[మార్చు]

(శ్రద్ధా వీర్య స్మృతి సమాధి ప్రజ్ఞా పూర్వకః యితరేషామ్) - తదితరులు శ్రద్ధ, తేజస్సు, తపోబలం, స్మృతులు, జ్ఞానముద్వారా క్రమంగా సమాధి స్థితి సాధించగలుగుతారు.

21. తీవ్రసంవేగానామాసాన్న:[మార్చు]

(తీవ్ర సంవేగానాం ఆసన్నః) - తదేకదృష్టితో నిష్ఠతో సాధన చేసేవారికి సంప్రజ్ఞత త్వరితగతిని సిద్ధిస్తుంది.

22. మృదు మధ్యాధిమాత్రత్వాత్తతోఽపి విశేషః[మార్చు]

(మృదు మధ్య అధిమాత్రత్వాత్ తతః అపి విశేషః) - ఆ సాధన మూడు స్థాయిలలో సాగవచ్చు – అచంచల దీక్షతో, మధ్యమస్థాయిలో, లేదా అతి సాధారణస్థాయిలో.

23. ఈశ్వర ప్రణిధానాద్వా[మార్చు]

(ఈశ్వర ప్రణిధానాత్ వా) - ఈశ్వరునియందు తదేకనిష్ఠ నిలిపి ధ్యానించడం ద్వారా కూడా చేయవచ్చు.


24. క్లేశకర్మవిపాకాఽశాయైరపరామృష్ట పురుషవిశేషీశ్వరః[మార్చు]

(క్లేశ కర్మవిపాక ఆశాయై అపరామృష్టః పురుష విశేష ఈశ్వరః) - దుఃఖము, కర్మఫలములు, పూర్వజన్మలో సంతరించుకున్న స్మృతుల తాలూకు ఛాయలు – వీటికన్నింటికతీతుడయిన పరమపురుషుడే, ఈశ్వరుడు.

25. తత్ర నిరతిశయం సర్వజ్ఞ బీజం[మార్చు]

(తత్ర నిర్ అతిశయం సర్వజ్ఞ బీజమ్) - ఆ పరమపురుషునిలో సంపూర్ణ జ్ఞానబీజము ప్రతిష్ఠమై వున్నది.

26. పూర్వేషామపి గురుః కాలేనానవచ్ఛేదాత్[మార్చు]

(పూర్వేషాం అపి గురుః కాలేన అనవచ్ఛేదాత్) - ఆ పరమపురుషుడు యే వొక్క కాలానికి చెందనివాడు. అంటే పరంపరానుగతంగా వస్తున్న గురువులందరికీ కూడ యతడే గురువు.

27. తస్య వాచకః ప్రణవః[మార్చు]

- ఓంకారము ఈశ్వరునికి సంజ్ఞాపూర్వకమైన శబ్దము.


28. తజ్జపస్తదర్థభావనమ్.[మార్చు]

(తత్ జపః తత్ అర్థ భావనమ్) ఈశ్వరభావమునందు దృష్టిని నిలిపి ఓంకారమును సదా జపించాలి.

29. తతః ప్రత్యక్చేతనాధిగమోఽప్యంతరాయాభావశ్చ[మార్చు]

(తతః ప్రత్యక్ చేతన అధిగమః అపి అంతరాయ అభావః చ) - ఆ జపముద్వారా సాధకుని చేతనంతర్ముఖమై ఆటంకాలనధిగమించగలదు.

30. వ్యాధి స్త్యాన సంశయ ప్రమాదాలస్యావిరతి భ్రాంతిదర్శనాలబ్ధభూమికత్వానవస్థిత్వాని చిత్తవిక్షేపాస్తేంతరాయాః[మార్చు]

(వ్యాధి స్త్యాన సంశయ ప్రమాద ఆలస్య అవిరతి భ్రాంతిదర్శన అలబ్ధభూమికత్వ అనవస్థిత్వాని చిత్తవిక్షేపాః తే అంతరాయాః) - వ్యాధి, తామసం (కాలయాపన), సంశయం, నిర్లక్ష్యం లేక అలసత్వం, భోగలాలసత, అవాస్తవాన్ని వాస్తవంగా భ్రమించడం, యోగసాధన యేకోన్ముఖంగా కొనసాగించలేకపోవడం, స్థిరత్వం లోపించడం – యివన్నీ యోగసాధనకాటంకాలు.

31. దుఃఖ దౌర్మనస్యాంగమే జయత్వశ్వాసప్రశ్వాసా విక్షేప సహభువః[మార్చు]

( దుఃఖ దౌర్మనస్య అంగమేజయత్వ శ్వాస ప్రశ్వాసాః విక్షేపసహ భువః) - దుఃఖము, నిస్పృహ (నిరాశ), శరీరంలో వణుకు, క్రమబద్ధం కాని వుచ్ఛ్వాసనిశ్వాసాలు. – ఇవి మనసుని నిలకడ లేకుండా చేస్తాయి.

32. తత్ప్రతిషేధార్థమేకతత్త్వాభ్యాసః[మార్చు]

(తత్ ప్రతిషేధ అర్థం ఏక తత్త్వ అభ్యాసః) వీటినధిగమించి ధ్యానం కొనసాగించడానికి సాధకుడొక పద్ధతినెంచుకుని యా పద్ధతిలో దృఢచిత్తంతో సాధన కొనసాగించాలి.

33. మైత్రీ కరుణా ముదితోపేక్షాణాం సుఖదుఃఖ పుణ్యాపుణ్య విషయాణాం భావనాతః చిత్తప్రసాదనమ్.[మార్చు]

(మైత్రీ కరుణా ముదిత ఉపేక్షాణాం సుఖ దుఃఖ పుణ్య అపుణ్య విషయాణాం భావనాతః చిత్త ప్రసాదనమ్) - సుఖదుఃఖాలు, పాపపుణ్యాలవిషయంలో వుదాసీనతతోనూ, స్నేహం, కరుణ, ప్రసన్నతవంటి సుగుణాలతోనూ వుంటే చిత్తము ప్రశాంతమై యోగసాధన సాగుతుంది.

34. ప్రచ్ఛర్దన విధారణాభ్యాం వా ప్రాణస్య[మార్చు]

- ఉచ్ఛ్వాసనిశ్వాసాలను నియంత్రించి కూడా చిత్తమునదుపులోనుంచుకొనవచ్చు.

35. విషయవతీ వా ప్రవృత్తిరుత్పన్నా మనసః స్థితినిబంధినీ[మార్చు]

(విషయవతీ వా ప్రవృత్తిః ఉత్పన్నా మనసః స్థితినిబంధినీ) - ఇంద్రియాలద్వారా పొందే యనుభూతులలోనొకదానిపై చిత్తమును స్థిరంగా నిలపడంద్వారా కూడ యితర విషయాలనుండి దృష్టి మరలి చిత్తము స్థిరము కాగలదు.

36. విశోకా వా జ్యోతిష్మతీ[మార్చు]

- దుఃఖానికతీతమైనంతర్జ్యోతి మీద దృష్టి నిలపడానికి ప్రయత్నించడం మరో పద్ధతి.

37. వీతరాగ విషయం వా చిత్తమ్[మార్చు]

- మమతానురాగములను వదులుకోడంద్వారా కూడా స్థిరచిత్తము కలుగుతుంది.


38. స్వప్న నిద్రా జ్ఞానాఽలంబనం వా[మార్చు]

(స్వప్న నిద్రా జ్ఞాన ఆలంబనమ్ వా) - స్వప్నములు లేని గాఢనిద్రద్వారా లేదా నిద్రలో వచ్చిన కలలను విశ్లేషించుకోవడంద్వారా కూడా చిత్తశాంతిని పొందవచ్చు.


39. యథాఽభిమత ధ్యానాద్వా[మార్చు]

(యథా అభిమత ధ్యానాత్ వా) - ఎవరికి వారు తమకనుకూలమైన పద్ధతిలో చిత్తమును దృఢపరుచుకొనవచ్చు.

40. పరమాణు పరమ మహత్వాంతఽస్య వశీకారః[మార్చు]

(పరమ అణు పరమ మహత్వ అంతః అస్య వశీకారః) - ఆ అభ్యాసమువలన సాధకునికి అణువునించి బ్రహ్మాండంవరకూ సమస్తమూ స్వాధీనము కాగలదు. అంటే చిత్తవృత్తుల ప్రభావమునుండి తప్పుకుని, సాధన కొనసాగించగలడు.


41. క్షీణవృత్తేరభిజాతస్యేవ మణేః గృహీతృ గ్రహణ గ్రాహ్యేషు తత్థ్స తదఞ్జనతా సమాపత్తిః[మార్చు]

(క్షీణ వృత్తేః అభిజాతస్య ఇవ మణేః గృహీతృ గ్రహణ గ్రాహ్యేషు తత్థ్స తత్ అఞ్జనతా సమాపత్తిః) - అవాంతరములయిన చిత్తవృత్తులు పరిహరించినతరువాత – గ్రహించినవాడు, గ్రహణశక్తి, ఆ గ్రహణానికి కేంద్రమైన వస్తువు – ఈ మూడు అంశాలను సమస్థితిలో దర్శించగలుగుతాడు. స్వచ్ఛమైన మణిపూస ఏ వస్తువుమీద ఉంచితే ఆ వస్తువు రంగును ప్రతిఫలించినట్టు సాధకుడి చిత్తము పరమాత్మస్వరూపాన్ని గ్రహించడానికి సిద్ధముగా ఉంటుంది.


42. తత్ర శబ్దార్థ జ్ఞానవికల్పైః సంకీర్ణా సవితర్కా సమాపత్తిః[మార్చు]

(తత్ర శబ్ద అర్థ జ్ఞాన వికల్పైః సంకీర్ణా సవితర్కా సమాపత్తిః) - సమాపత్తి అంటే శబ్దము, అర్థము, వస్తువు – ఈ మూడింటిని గూర్చి తర్కించుకొను సమయంలో గల మానసిక స్థితి.


43. స్మృతిపరిశుద్ధౌ స్వరూపశూన్యేవ అర్థమాత్రనిర్భాసా నిర్వితర్కా[మార్చు]

(స్మృతి పరిశుద్ధౌ స్వరూప శూన్యా ఇవ అర్థమాత్ర నిర్భాసా నిర్వితర్కా) - సాధనద్వారా చిత్తము పరిశుద్ధమైన అనంతరం వస్తురూపం, అర్థం, శబ్దాలకు సంబంధించిన తర్కం కూడా ముగుస్తుంది.


44. ఏతయైవ సవిచారా నిర్విచారా చ సూక్ష్మవిషయా వ్యాఖ్యాతా[మార్చు]

(ఏతయా ఏవ సవిచారా నిర్విచారా చ సూక్ష్మవిషయా వ్యాఖ్యాతా) ఇంతవరకూ పై సూత్రాలద్వారా సవిచార సమాధి, నిర్విచార సమాధి, తద్వారా సూక్ష్మవిషయానికి సంబంధించిన జ్ఞాన సముపార్జన వివరించడం జరిగింది.


45. సూక్ష్మవిషయత్వం చ అలింగపర్యవసానం.[మార్చు]

ఆ సూక్ష్మవిషయంగురించిన అవగాహనద్వారా ఆ సూక్ష్మవిషయానికి మించిన రూపము లేని ఉత్కృష్ట పరమపురుషుడు ధ్యేయము కాగలడు.


46. తా ఏవ సబీజః సమాధిః[మార్చు]

- ఇది బీజముతో కూడిన సమాధి. ఈ సాధనలో సాధకుడు సూక్ష్మవిషయాలను అధిగమించినా సాధకుడి చిత్తములో ఒక రూపము (బీజము) ఆలంబనముగా ఉంటుంది.

47. నిర్విచార వైశారద్యే అధ్యాత్మప్రసాదః[మార్చు]

- ఈ నిర్విచారస్థితి పొందిన అనంతరం సాధకుడికి అధ్యాత్మికజ్ఞానం కలుగుతుంది.


48. ఋతంభరా తత్ర ప్రజ్ఞా[మార్చు]

- సాధకుని చిత్తము పరమోత్కృష్టమైన ఋతము (సత్)తో నిండిపోతుంది.


49. శ్రుతానుమానప్రజ్ఞాభ్యాం అన్యవిషయా విశేషార్థత్వాత్[మార్చు]

(శ్రుత అనుమాన ప్రజ్ఞాభ్యాం అన్య విషయా విశేషార్థత్వాత్) - పై సాధనలవలన పొందిన బ్రహ్మానందము - అనుశ్రుతంగా అభ్యసించినది, తర్కంద్వారా గ్రహించినది, తనకు తానుగా అవగాహన చేసుకొన్నది – స్థిరమైనదీ, సమతౌల్యము సాధించినదీ అవుతుంది.


50. తజ్జ సంస్కారోఽన్యసంస్కార ప్రతిబంధీ[మార్చు]

(తత్ జః సంస్కారః అన్య సంస్కార ప్రతిబంధీ) - ఆ తరవాత పొందిన ఆత్మజ్ఞానము సాధకునికి గల పూర్వ ప్రవృత్తులను, స్మృతులను నిరోధిస్తుంది. అయితే ఇప్పుడు కూడా సాధకునికి తానొక జ్ఞానమును పొందేను అన్న స్పృహ అంతర్గతంగా ఉంటుంది.


51. తస్యాపి నిరోధే సర్వన్నిరోధాన్నిర్బీజస్సమాధిః[మార్చు]

(తస్య అపి నిరోధే సర్వనిరోధాన్నిర్బీజః సమాధిః) ఆ జ్ఞానమును నిరోధించినతరవాత పొందిన స్థితి నిర్బీజసమాధి.



పతంజలి యోగ సూత్రములు - తెలుగు అనువాదము (సమాధి పాదము)
జ్ఞానము. :


మూస:పతంజలి యోగ సూత్రములు - తెలుగు అనువాదము