కద్దనీ, అందుకు అనేక నిదర్శనాలు కనిపిస్తున్నవనీ ప్రపంచ వివాహ చరిత్రకారుడు వెస్టర్ మార్కు అభిప్రాయము.
సర్వ సామాన్యంగా ఆచారంలో అనేక జాతుల్లో వివాహము జాతికి బాహ్యంగా జరగటం లేదు. కొన్నిటిలో అంతర్వర్గాలను కూడా వ్యతిక్రమించి జరగటం లేదు. కొన్నిటిలో వాటి ఊళ్ళను మించి జరగవు. వంగ రాష్ట్రంలో బరయాన్ జాతివారు విదేశీయ స్త్రీని వివాహం చేసుకున్నవాడిని కులంలో నుంచి నేటికీ బహిష్కరిస్తారట. అతడు ఆ విదేశీయ భార్యను బహిష్కరిస్తేగాని తిరిగీ కులంలో చేర్చుకోటానికీ అంగీకరించరట. అంటే ఒక వ్యక్తి కులంలో నుంచి వెళ్ళిపోయినా అంగీకరిస్తారుగాని, విదేశీయ స్త్రీని తమ కులానికి కోడలిగా స్వీకరించరన్నమాట.
ఒకజాతిలో పుట్టిన ఆడపిల్లలు విదేశీయుణ్ణి వివాహమాడటమనే ఊహను కూడా అసహ్యించుకుంటారు. అస్సాములోని అభీరులు, పాడవొలు వారి జాతుల్లోని కన్యకలు విదేశీయుని వివాహ మాడటానికి ఉద్దేశిస్తే సూర్య చంద్రులు ఆకాశంలో ప్రకాశించరనీ, భూకంపాలు కలిగి లోకం తారుమారై పోతుందనీ నమ్ముతారు. ప్రమాదవశాత్తు అటువంటి దుఃస్థితి సంభవిస్తే దానికి తగ్గ ప్రాయశ్చిత్తాలూ, శాంతులూ, ఉపశాంతులూ జరుపుతారు. లేకపోతే జాతికంతటికీ శాంతిగానీ, భద్రత గానీ లేదని వారి విశ్వాసము.
ఈ విధంగా జాత్యేతర, వర్ణేతర వర్గేతర వివాహాలను అరికట్టటమనే ఆచారం వ్యక్తిపరమైనది కాదు. జాతిపరము, వర్ణపరము, వర్గపరము అంటే ప్రతిజాతి జాతిలోని స్త్రీలను బయటకు పోనీయటానికి ఇష్టపడలేదనటం.
పురాతన అరబ్బు జాతివారు వారిలో వారికి రక్తసంబంధం అభివృద్ధి కావటానికి గ్రామాన్ని దాటిన వివాహ బంధాన్ని సంఘం అంగీకరించలేదట! మొరాకోలో బర్బరులు తమ జాతితో అన్యులకు ప్రసక్తి కలగకుండా ఉండటానికి గ్రామంలో ఉన్న వాళ్ళతోనే వివాహ సంబంధం జరిగి తీరాలని నియమించుకున్నారట. ఇది ముఖ్యంగా తండ్రివైపునే జరుగుతుంది. గ్రామంలోనైనా తండ్రివైపు వారినే వివాహ మాడవలసి ఉంటుంది. అందువల్లనే జీలో పహద్ కుమార్తెలకు తన తండ్రి వంశంలోని వారికే వివాహం చేసుకోవలసిందని సలహా యిచ్చి, వారసత్వ విషయికమైన కష్టంనుంచి గట్టెక్కవలసి వచ్చింది. ఇటువంటి వివాహాలలో గ్రామాంతర, పిత్రీయాంతతత కనిపిస్తుంది. అందువల్ల శాస్త్రజ్ఞులు దీనిని పిత్రీయ స్థానీయాంతర వివాహాలు (Patri-Local marriages) అని నామకరణం చేసినారు.
సంస్కృతి
223
