ఈ పుట ఆమోదించబడ్డది
పులోమ
ఆ మహామహుడు నా కౌనిటుల యం చేమి
అన్నియు న్నతడెగా అనుసరించెద నతని.
(వేదికను చూపించి)
విశ్రమింపుడు మీరు వేదిపై కాసేపు.
(లోపలికి పోతుంది. )
పులోముడు
ఎంత చక్కని నాతి! ఎంత చక్కని చుక్క!
ఈ సుందరాంగి నే నిదివరకె చూచితిన!
చూచినట్లే నాకు తోచుచున్నది యెడద
అట్టి సుఖసమయంబు అరిగినది యేనాడొ!
ఎప్పుడరిగినవేమి? ఇపుడు కాంచితి మరల
నీ సుందరీ రమణీ నీ యిందిరాదేవి
అతని కే మౌదువని అడిగినంతనె తన్వి
అన్ని అతడే యంచు నరిగె యర్థంబేమొ!
వింతగా నా మనసు వెలితి పాలైపోవు
ఈ భామ విడిచితిన ఇలలోన మృతి యేను.
(ఇంతలో చుళుకంలోని అగ్నిజ్వాల పైకెగసి మళ్ళీ క్రుంగి పోతుంది.
కలిగిన క్రీనీడ అంతరిస్తుంది. అది చూచి)
అక్క డెవరోయుండి నక్కినట్లున్నారు.
అరిగి యడిగెదగాక నాతన్వి చరింతబు.
(లేచి అగ్ని ఉన్న గదిలోపలికి పోబోతాడు)
అగ్ని
రాక్షసాధము డితడు రానె వచ్చెను విధీ!
గేయ నాటికలు
627