పట్టుపట్టి వాది యడిగె
పరమదీన హృదయముతో
భావింపుడు ప్రతివా దెవొ
పలుకుచు చిరు
సాకులు కడు
దూర దూరముగ కాలము
త్రోసిపుచ్చి మోసగించె
దోషమ్మది ప్రబలమయ్యె -
వసనమును విలిచి, ఎల్ల
వారి కెరుక పరిచినంత
కనబనడుటే మాని అన్య
వనిత నొకతె గైకొనియెను.
అందరు
పెండ్లి చెరచినాడా ఇది
పెద్ద దోష మౌను గదా!
వాది వాది
(దుఃఖించుచున్న వాదితో)
ఉత్సాహము వీడకు మో
ఉజ్వలరుస సుమసుందరి!
పరిషత్తు
ఎల్లర. కును నీపై వల
పేర్పడియెను -శోకమేల?
(వాది వాది వాదిని ప్రశ్నా స్థానము కడకు
నడిపించుచు గొనిపోయి నిలిపి
సెలవుగైకొని తన స్థానమునకు వచ్చి
నిలుచును. వాది వ్రాలిపోవుచుండును).
నిర్ణేత
కళవళ పడి వ్రాలిపోవు
గతితో చెడి నీ నెలంత!
వేత్ర హస్తుడు
నా యెదపై నాను మదే
నాతి! శాంతి నీ కొదువును
(వేత్ర హస్తుని ఎదపై వ్రాలి కొంత
తేరుకొని)
వాది
ఒంటరిగా నను విడిచిన
ఊరకనే లేరు కొందు
అందరు
(పిడికిళ్ళు చూపుచు ప్రతివాదితో
దోషినైన ఓ ప్రియుడా!
త్రోవ యేదో తెలుపుమోయి!
(తెలియు మీవు)
వేత్రహస్తుడు
పితరునివలె లాలించెద
భీతిగొన్న ఈ వనితను
(ఓదార్చుచున్నట్లు మోముపై
ముద్దిడుకొనును)
నిర్ణేత
(ముందుకు వచ్చి)
ఇచ్చగొన్న ఓ సుదతి
ఇట వ్రాలుము శాంతి కొఱకు (వక్షమును
జూపు)
618
వావిలాల సోమయాజులు సాహిత్యం-2
