చేరక చేరక యొక పరి
చేరినాడు సెట్టి యొకడు
అభియోగ మ్మతని కెంతో
అనుకూలముగా నున్నది
మరల నొక్క యవకాశము
దొరుకునొ లే దోయని నే
నేరము తప్పించుటకై
వీరవిహారము చేసితి.
న్యాయభలో దశదిశలను
నా కంఠమె మార్ర్మోగెను
కోవిదు లాశ్చర్యమొదవ
గొప్పగ నను పొగడినారు!
ఐన నేమి ఫలమున్నది
అభియోగము వీగినది.
మ్రగ్గి మ్రగ్గి సిగ్గిలితిని
మరణమె మేలను కొంటిని!
నాల్గు నాళ్లు గడచిన యెడ
నాకును నీ లోకమునకు
తీరిపోయెడిదొ యేమో
మారిపోయినాను నేను.
పెండ్లి కాక తండ్రి యింట
పెరుగుచున్న దా కురూపి
నా కన్నను వయసున పదు
నాలుగేడు లైన మిన్న.
రాజవాది నందన కడు
రసిక ప్రియ యని వింటిని
కలిసి - కనులు కలిపి చూచి
“కంజాక్షివి నీ” వంటిని.
పల్లకి బోయీల కేక
పడినది చెవి మరునాడు
చేరనీని ఆమె తండ్రి
దారి వెదకి వచ్చి అనియె
“అల్లుడ వై నంతనె నీ
వగుదువోయి ధనికుడవు!
ఆమె రూపమూ అది నీ
కలవాడై పోవును లే!
పెద్ద యనెడి సంశయమును
వద్దు నీకు మానసమున
పదునారేడుల కన్నియ
పగిది తోచు మునిమాపున.
ఆశ నన్ను నడిపించెను
అంగీకారము తెలిపితి
ఆమెకు నాకును పరిణయ
మతివైభమున జరిగెను.
అన్నమాట నిలువ బెట్టి
నధికముగా రాజవాది
ఏ మొనర్చినాడో మరి
ఎరిగినవా డా దైవమె.
అభియోగము లిచ్చుకొరకు
అందరు నా కడ మూగిరి
నను మించిన న్యాయవాది
నగరమ్మున లేడాయెను.
అన్నివేళలందుననా
ఆరభటీ ముక్తకంఠ
నినదమ్ముల ప్రతిరుతులే
నిండె న్యాయ మందిరాన.
గేయ నాటికలు
613