తీపి తినిపించాలి ముందుగ
పున్నమి వచ్చింది...
కథకుడు:
వచ్చిన పున్నమి పొలముల దున్నిన
వానలు కురియవు వడసుడి తరుగదు
తంధాన...
ఊరు విడిచి వెళ్ళాలంటూ
ఒకటే పోరౌతుందింటింటా
కులదేవతలకు కొలువులు చేసి
వానా దేవుని భక్తితో కొలిచి
తంధాన...
ఒక రైతు భార్య:
ఉత్తర జూశాం కామా... మన...
మెత్తాలి గంపిక మామా!!
ఇంకా ఎక్కడి వాన - నీ
తెలివంతా ఇది ఏనా
ఉన్నవి పెట్టుకొ తిన్నాం
ఊళ్ళో అప్పులు సున్న
పుస్తెల నమ్ముకున్న ఇక
పస్తులు తప్పవు మామా
ఉత్తర జూశాం...
రేపే బస్తికి పోదాం
రేవుల మూటలు మోద్దాం
కూలో నాలో చేద్దాం
ఈలో వానలు చూద్దాం
ఉత్తర జూశాం.
ఇక్కడె ఉందా మంటావ్ నీ
రెక్కల్లో సత్తువ ఏదోయ్
చిక్కదు కమికెడు కూడు - నా
డొక్కలు చూడోయ్ మామా
ఉత్తరజూశాం...
చెపుదామంటే సిగ్గు
చిట్టికి గుక్కెడు లేవు
ఇట్టే కూకున్నావా
చిట్టిక దక్కదు మామోయి
ఉత్తర జూశాం...
ఒక రైతు:
కంటనీరు పెట్టుకోకె
గుండె కలత పెట్టబోకె
ఊరు విడిచి రాలేనే
ఓర్చుకోవే పిల్లదానా
కంటనీరు...
తాతతండ్రులున్న ఊరు
దానధర్మం ఉన్న ఊరు
కష్టాలెన్నో వస్తు ఉంటయ్
కంటనీరు....
ఉన్నవాళ్ళ బాగోగులు
ఊరి పెద్ద చూస్తాడోసి
దేవుడిదయ లేదనకే
తిరుగుతుంది రేపొ మాపొ
కంటనీరు...
కొలుపుల కని ఊరంతా
గుడిముందుకు చేరుతోంది
వాన కురిసే వాగులొస్తే
గేయ నాటికలు
597
