అన్య స్త్రీ పురుషులు
ఆ శోకము క్రమక్రమముగ
అఖిలమ్మును మందగించె
నైరాశ్యముతో నది మర
ణమ్ము నొందె దారిలేక
రెండగు వడగండ్ల వోలె
నిండి, నేత్రజలము, కరిగి
ఆమె చెక్కిళుల జారిన
అతివేతముగా నప్పుడు
తొలి స్త్రీ పురుషులు
ఆమ్లానము లైన శిలల
యట్టులయ్యె ఆమె కనులు
చేరి ఒకటి వెనుక నొకటి
జృంభించెను జలబిందుయు.
కనురెప్పల కొక కంపన
కలిగి అంతకన్నీరది
సాగి మహామృదు మృదువుగ
స్రవియించెను కడు స్వేచ్ఛగ.
ఒక స్త్రీ
శైలమ్ముల, తరువులపై
శాద్వలాల గుల్మమ్ముల
ఉంచబడిన దామె ముందు
ఒక తుషార పృథుయవనిక!
ఒక పురుషుడు
ప్రారంభమునందున్నటు
అర్థమ్మును రూపమ్మును
అణుమాత్ర మ్మెరుక పడని
అంతా ఒక మాలిన్యము.
ఒక స్త్రీ
మలచిన ఒక ప్రతిమ వోలె
మరియింకా మోకాళుల -
మరివినదెది, మరి వినదెది
మలిగి ఉండి ఉండెనామె!
ఒక పురుషుడు
చిన్ననాడు వారాడిన
సీమలోని ఔదుంబర
వనతరువైనను అడ్డెను
కనగ దాని ఆకారము
ఒక స్త్రీ
యము ప్రియ విస్ఫురణమ్ములు
అరుగువేళ నిస్వనములు
అతడి రెండు రేచులపుడు
అతి జడములు భయదమ్ములు.
ఒక పురుషుడు
నిలచి యున్నయది ఆయమ
చలన రహిత ప్రతిమరీతి
స్రవియించిన వొకటొకటే
శారీరక లక్షణాలు.
ఒక స్త్రీ
అస్తికలును, రక్తమాంస,
మాయె - తుములనయనవారి
కలిసి -నిత్య స్థిరతనొందె
కదలిన వొక సెలయేరై.
590
వావిలాల సోమయాజులు సాహిత్యం-2
