ఈ పుట ఆమోదించబడ్డది
యువరాజు
ఆచరించి నానేమో అజ్ఞాతముగా గోవధ
తలదాల్చెద తాతపాద ధర్మార్ధము దండనమ్ము,
సౌవిదల్లుడు
సంతసంబు రాకుమార, సంతోషము ధర్మపాల!
మనునీతి
(కంపించి)
సాత్వికుడౌ నా సూనుని చంపజాల హస్తమ్ముల,
దయయుంచుడు నామీదను తామొనర్పు డా శిక్షను.
సౌవిదల్లుడు
చిత్తగింప వలయుదేవ, చేయజాల నీకార్యము!
అదరిపోవు హస్తమ్ములు ఆడినంత మీ రీగతి!
మనునీతి
ఏగుచు నున్నా నేమైనను సరె,
ఖడ్గమ్మిదిగో, కానిం డాపని!
సౌవిదల్లుడు
అధిపా, వధ నిక్కువంబు ఆజ్ఞాపించినచో నను.
మనునీతి
సాగిపోదును నేను సౌవిదల్లా, యింక.
(నిష్క్రమణ - మనునీతి, ధర్మామాత్యుడు)
సౌవిదల్లుడు
ఖడ్గమ్మా, ఈ కంఠము నరకుము!
578
వావిలాల సోమయాజులు సాహిత్యం-2
