ఈ పుట ఆమోదించబడ్డది
ధర్మామాత్యుడు
గురుపత్నితో తుల్య గోవు ధర్మమనందు
వత్స హత్యకుగూడ వధయె సముచిత శిక్ష.
స్వామి, తమహస్తముల శాతఖడ్గమ్మునకు
బలి యీయగా వలయు పాపి నా హంతకుని
మనునీతి
సౌవిదల్ల, నా మారుగా శాసింపుము శిక్షావిధి.
సౌవిదుల్లుడు
స్వామి, నా ప్రాణములు చల్లబడి పోయినవి!
విని నంతనే శిక్ష వెర్రినై పోయితిని!
న్యాయమా నియమింప నన్నిట్టి కృత్యమున!
మనునీతి
ఏమైనను మీరుదక్క ఎరుగ రతని నన్యు లెవ్వ
రిది మీరే చేయవలయు, ఇంగితజ్ఞ, మీరెరుగరె
ఎట్లుండునొ తండ్రి హృదయ మీ యాపత్కాలమందు?
సౌవిదుల్లుడు
ఎరుగుదును మీ మనము ఎరుగుదును మీ ప్రేమ,
అపరాధిని కారణంబు అడుగనగును మహారాజ!
అటుపిమ్మట నేమైనను ఆచరింప నే వేడెద.
మనునీతి
నైరాశ్యము చెందవలదు నా యానతి యైన వెనుక.
సౌవిదల్లుడు
ధర్మమాత్యా, తమ తీర్పునకై
ఉత్కర్ణులమై ఉన్నామార్య!
576
వావిలాల సోమయాజులు సాహిత్యం-2
