పేరిందేవి : (వెక్కిరింపుగా) నేనే!
జంగిలి : (వేగంగా ప్రవేశించి) అమ్మా!
(పేరిందేవిని చూచి సంగతేమిటో బయట పెట్టటానికి జంకుతాడు)
నాగమ్మ : చెప్పు - నీకేమీ భయం లేదు.
జంగిలి : (బెదురు చూపులతో) అలరాజులుంగారిని...
నాగమ్మ : ఉఁ. త్వరగా (కత్తిలాగి డొక్కకు మోటిస్తుంది)
పేరిందేవి : (మొలలో పిడి కత్తిలాగి) ఉఁ త్వరగా
నలగామ : (ఒరలో నుంచి లాగిన కత్తితో ప్రవేశించి) ఉఁ త్వరగా, అలరాజును హత్య చేసింది -
నాగమ్మ : (కన్నుగీటి) చెప్పు.
నలగామ : ఉఁ (డొక్కలో గుచ్చుతాడు)
జంగిలి : (నత్తిగా) న... న... న... న...
నలగామ : నాగమ్మా?
జంగిలి : (కాదన్నట్లు తల త్రిప్పుతాడు)
నాగమ్మ : (దీనంగా) ప్రభూ! నామీదనా మీ అనుమానం?
నలగామ : క్షమించు. మహామంత్రిణీ! (జంగిలితో) ఇక నిమిషం ఆలశ్యం చేస్తే చంపేస్తాను.
జంగిలి : న...న... నరసింగరాజులుంగారు.
నలగామ : (చేతిలో కత్తి ఆశ్చర్యపడుతూ జారవిడిచి) ఇదేమిటి? మహామంత్రిణీ! (పేరిందేవి చేతిలో కత్తి లాగుకొని) అమ్మా! వీడిని బలిచేసి నెత్తురు చూపిస్తాను. చూచి ఆనందిద్దువుగాని ఇక్కడనే ఉండు తల్లీ!
(వేగంగా బయలుదేరుతాడు)
నాగమ్మ : మహారాజా! కొంచెం శాంతించండి! ఇది సమయం కాదు!
పేరిందేవి : ఈ నాగమ్మ చెయ్యి లేకపోతే ఇలా అవదు తండ్రీ. బాబయ్య స్వయంగా-
38
వావిలాల సోమయాజులు సాహిత్యం-2
