రేణు : (వెళ్ళి తలుపు తీస్తుంది)
ముసలయ్య : (గుడ్డిలాంతరుతో ఒక ఉత్తరం తీసుకొనివస్తాడు) బాబయ్యా!
(అందించి నిలుచోని చూస్తుంటాడు)
చైతన్యం : (ఆశ్చర్యంతో ఉత్తరం చూసి) 'జయ'
రేణు : మొన్న వ్రాసిన ఉత్తరంలో ఆమె బాధలు చెప్పుకుంటానన్నది. అందుకోసం వచ్చింది కామాలి.
చైతన్యం : ముసలయ్యా! ఒంటరిగా వచ్చిందా?
ముసలయ్య : వెంట భుజంగంగారి బుడే ఉన్నాడు - నిద్రపోతున్నారని చెప్పినా ఉత్తరం ఇప్పుడే ఇవ్వమని దీనంగా అడిగింది బాబూ!
చైతన్యం : ఆమెను లోపలికి పంపించు.
ముసలయ్య : ఆ సాయబును కూడానా?
చైతన్యం : ఆమె ఇష్టం.
(రేణు చూస్తున్న ఉత్తరాన్ని మళ్ళీ 'ఏదీ' అని అడిగి పుచ్చుకొని).
'తమతో నా మానసిక వ్యథను ఏకాంతంగా చెప్పుకుందామని వచ్చాను. అర్ధరాత్రి శ్రమకల్గించినందుకు క్షమించండి' - 'జయ'
రేణు : కొన్నాళ్ళబట్టి ఏదో వ్యథ అనుభవిస్తున్నట్లే ఉంది. మణెమ్మతో ఇప్పుడు మాటిమాటికీ కనిపించటంలేదు -
ఆ దుర్గంధంలో బ్రతకలేని మనస్వి కామాలి. అయితే మరి నేను...
చైతన్యం : నీవూ వుండవచ్చు.
రేణు : ఆమె ఏకాంతం కోరినప్పుడు నేనుండి కష్టపెట్టడం నాకు ఇష్టంలేదు.
చైతన్యం : మరి నీవు మా సంభాషణ వినాలి.
రేణు : అలా వినను
చైతన్యం : అయితే నామీద ఒట్టే!
274
వావిలాల సోమయాజులు సాహిత్యం-2
