శా. ఆ మధ్యాహ్నము వాహినీతటిని సంధ్యాకృత్యముల్ దీర్చుటల్
నీమం బొప్పఁగ దేవతార్చన జనానీకంబు దర్శింపఁగాఁ
బ్రేమ న్డీర్చుటలున్ నిరంతర శుచిర్వేషంబుతో నుండుటల్
ఏమీ యీ యిల దాంభికాగ్రణికిఁ గాదే జీవితం బెయ్యెడన్. 91
ఉ. చూచెడువార లెందనుక చొప్పడుచుందురొ యంతదాకయు
న్వేచి సుదీర్ఘకాలము, సువిస్తర వృత్తిని, నిత్యకర్మలన్
జూచి యొనర్చు టాపగిదిఁ జూచెడు వారలు గల్గకున్న సం
కోచము మాని దాంభికులు క్లుప్తమొనర్చుట క్రొత్త వింతలే.92
చ. తలచిన యంతనే నయన తామరసమ్ముల హర్షబాష్పముల్
కలుగుట, దేహమందు పులకల్ జనియించుట నేర్చెనేని యు
జ్వలుఁడగు వాని కింకఁ బెరసాధనలన్ బనియేమి యున్న ది
య్యిలఁగల రాజలోకముల నేలికొనన్ దన సేవకాళిగన్.93
దుర్జనులు
చ. కడఁగుచు శిక్షసెప్పక వికారము కల్గగఁ జేతు రర్ధిమై
నెడదకు - లాలనల్ సలుప నేడ్తార మించు మనో వికారముల్
వడయఁగఁ జేయఁజాలెదరు - ప్రౌఢత దుష్టుల దూరమందున
న్విడచుట న్యాయమున్ గడు వివేకము గాదె తలంచి చూడఁగన్.94
ఉ. ఈయఁగ నున్నఁ గొంచెముగ నిచ్చిన వచ్చును సుంత కోప, మెం
దీయిల వారు దృప్తిగను టెంతగ నిచ్చిన లేదు గాన పె
ల్లీయుట సజ్జనావళి వహించెడి నైజగుణమ్ము, మధ్యలో
నీయక మానినన్ కలహహేతువుగాఁ బరిణామ మొందెడిన్.95
చ. అరయఁగఁ గల్గ కుండుటయె యౌశుభ మీ భువి, దుర్జనాళితో
బరిచయమున్నచో నది కృపారహితేర్ష్యకు హేతు వౌ - తగం
దొరకాని తుచ్ఛమానవులతోఁ దగ వియ్యము నందుకొంట యెం
దరిమురి సర్వనాశనము నబ్బగఁజేసిడి మూలకంద మౌ.96
శా. చేతః పద్మ మనోహరత్వమును విచ్ఛేదంబు గావించు వి
ఖ్యాతమ్మైన దరిద్రతాగుణము, నా జ్ఞాతిత్వమున్, జ్ఞానశూ
కలివిడంబన
319
