కవులు
ఉ. పట్టెడు కూర కాశపడి ప్రౌఢతఁ గోల్పడి దాస్యవృత్తి చే
పట్టిన యట్టి యీ కవులు బంధురభీరుత, దుర్వినీతి, నె
ప్పట్టునఁదోచు లోభగుణవర్తన మ య్యవివేకశీలమున్
బిట్టు చలింపకే తుడిచి పెట్టుచు నుందురు నిర్మలమ్ముగన్.33
చ. పొగడుట కుద్యమించిన కవుల్ కన ఁగోరెదరే ధరిత్రిలోఁ
దగిన నిమిత్త మెద్దియు, సతంబును వారలు దేని నేనియున్
పొగడకయున్నచోఁ దొలుచు బుద్ధి, చలించును జిహ్వ యెంతయో
యగడువడున్ నిరంతర మహత్తర ఘర్ఘురతా విజృంభణన్.34
ఉ. ఇంకొక రెవ్వరో కడు నుతించి రటంచు స్తుతింత్రు గాని వ
స్త్వంకిత మౌ గుణమ్ము గని సన్నుతిఁ జేసెడు వారలే కవుల్
కొంకక పెద్దసేయుదు రొకో-యిది సత్యమె-కాకయున్నచో
నంకిలిలేని యొక్క పురుగైన యళిన్ ఘనవర్ణనారతిన్.35
ఉ. ఒప్పిదమైన యా కవిత యొక్కటి యే యొక గ్రామ మిచ్చు, పెం
పొప్పెడు నశ్వ మిచ్చు, నొక యున్నత మౌ గజ మిచ్చు, కానిచో
తప్పక యన్న మిచ్చు, సుఖదంబగు వస్త్రము నిచ్చు, తమ్ములం
బొప్పరికింప కిచ్చు సకలోచిత సాధకమై చెలంగుచున్.36
ఉ. పాయక శబ్దరూప మగు బ్రహ్మమునుం గయిసేసి కొంద రా
ప్యాయతతోడఁ జేయుదురు వర్తకమున్, మరియున్ నిరర్థక
ప్రాయము గాగఁగొందరు ప్రవర్తిలుచుందు, రెరింగి బ్రహ్మమే
ధ్యేయముగాఁ జరించు గుణధీరులు లే రిల నెందుఁ జూచినన్37
మ. రసవంతం బగు కైత లబ్బు తరి శర్వాణీపతిం గొల్వ కు
ల్లసిత ప్రక్రియ నే నరాధములనో లక్షించి వర్ణింపఁ బె
ల్లొసగం జాలిన కామధేనువును మిథ్యోద్యోగులై నాగటన్
పొసగన్ గట్టిన మందభాగ్యులఁతొఁ దామున్ సామ్యముం బొందరే !38
చ. అతిశయకౌశలమ్ము మెరయన్ మనుజాధములన్ నుతించుచున్
రతిపతి రాజ్య వైభవ విలాసములే పరమంబు లంచు సం
310
వావిలాల సోమయాజులు సాహిత్యం-1
