పుట:Neti-Kalapu-Kavitvam.pdf/97

వికీసోర్స్ నుండి
Jump to navigation Jump to search
ఈ పుట ఆమోదించబడ్డది


________________

వాజ్మయ పరిశిష్టభాష్యం -- నేటికాలపుకవిత్వం

17. ఆనవాప్త మవాప్తవ్యం నతే కించన విద్యతే.

లోకానుగ్రహ ఏవైకో హేతుస్తే జన్మకర్మణోః.

18. మహిమానం యదుత్కీర్త్య తవ సంప్రియతే వచః,

శ్రమేణ తద శక్త్యా వా న గుణానామీయత్త యా."(రఘు)

1. మొదట విశ్వసృజించి, పిమ్మట విశ్వంభరించి. తరువాత

విశ్వం సంహరిస్తూ త్రివిధరూపాత్ముడైన నీకు నమస్కారం.

2. ఆకాశసంబంధి జలం మేకరసమైనా, దేశదేశంలో

రసాంతరాలను పొందినట్లు, నీవు వికారరహితుడవైనా

గుణాల్లో భిన్నా వస్థలు పొందుతున్నావు.

3. నీవొకడవై కూడా ఉపాధీవశాన ఆయా అవస్థలను

రాగసంయోగంవల్ల స్ఫటీకానికి నానాతత్వంవలె,

ప్రాప్తిస్తున్నావు.

4. నీవు కొలతకందవుకాని నీవు లోకాలను కోల్చావు. నీకు కోరికలు లేవు కాని కోరికలు తీరుస్తావు. నిన్ను గెల్చేవాండ్లు లేరు. నీకు సర్వత్రజయం. నీవు అవ్యక్తుడవు కానీ వ్యక్తం నీవల్లనే కలుగుతున్నది.

5. హృదయంలో వున్న దూరస్థుడవని, తపస్సాధ్యంలేని తపస్వివని. వ్యసనంలేని కరుణా శాలివని. ముదిమిలేని వృద్ధుడవని అంటారు.

6. నీకన్నీ తెలుసును. నిన్నెవ్వరు తెలీయరు. నీవు అన్నిటికి కారణం. నీకు నీవు తప్ప వేరేకారణంలేదు. నీవందరికీ