పుట:Neti-Kalapu-Kavitvam.pdf/89

వికీసోర్స్ నుండి
Jump to navigation Jump to search
ఈ పుట అచ్చుదిద్దబడ్డది


________________

54

వాజ్మయ పరిశిష్టభాష్యం -- నేటి కాలపుకవిత్వం

"తరణి కిరణంబు లపుడవు తపుజేయ

కాలమేఘాళి సారెకు గప్పుచుండ

కృష్ణపక్షము లేపుడు కృశింపజేయ

విమల కమనీయ కౌముదీ హిమకరుండు

శారద నీశీధినుల వేదజల్లకున్నె"

అనీ అయిదుపంక్తుల్లో ఆకృతీకర్త ఒకనిగర్శనం చెప్పుతాడు. ఇది ప్రకృతిశాస్త్ర ప్రథమపొరల ఫక్కీగానీ కావ్యఫక్కిగదు. అయినా యింతటితో వూరుకోడు.

"గండశైలము లెన్నొ మార్గమునబడిన

ఉరునికుంజంబులెన్నో క్రిక్కిరిసియున్న.

తీక్ష కీరణము లెంతబాధించుచున్న

ఋగమతిగయంబుతోడ వర్గాగమమున

ఇరుకెలంకులు తెగ బ్రవహింపకున్నే".

అని నిదర్శనాన్ని సాగదీస్తాడు.

ఇంకా వూరుకోడు.

"అనిల మామోదమును సతం బాహరింప

మార్దవము నాతవము రూపుమాపుచుండ

భృంగములు మకరందము చీల్చుచుండ

కోమలంబుగ వచ్చి పరీమళంబు

కుసుమము వసంత వేళనువిసరకున్నె"

అని తిప్పి తిప్పి చెప్పుతాడు. ఇంకా వదలడు.

"ప్రేమతో గన్న తల్లి తన్వీడి చనిన

విరసంల నడుమను బెరగుచున్న

అరీభయంబుస నాకుల నడగియున్న

తరుణ మరుదెంచు చోగలస్వరముతోడ

ప్రమదభరమున కోకిల పాడకున్నె "

అని వూరుకుంటాడు.

| ఈ కవికి వున్న యింతదుర్ని వాగకవిత్వం ఆంధ్రదేశానికి లభించిందేమో నని యెక్కడనైనా వున్న దేమో నని వెదుకుతున్నాను. శబ్దార్థాలను భావాన్ని అందించేమట్టుకు స్వీకరిస్తూ ఆనందఫలకమైన ధర్మాధర్మ ప్రవృత్తి నివృత్తులను రసాస్వాదప్రదానపూర్వకంగా శ్రోతలకు