పుట:Neti-Kalapu-Kavitvam.pdf/82

వికీసోర్స్ నుండి
Jump to navigation Jump to search
ఈ పుట అచ్చుదిద్దబడలేదు


47

ఊగుడుమాటల అధికరణం

రువుజూడని దయ్యంవలె యితరులను పడజాడని అభిప్రాయంగాదు. అసలింతకూ "బాలోస్నత్తపిశాఛవత్" అనేది విరగ్తుడైన వేదాంతిలక్షణం అతడికి లోకంలో పనిలేదు.

  "విస్త్రెగుణ్యే పది విచరతాం కోవిధి: కో నిషేద:"

అన్నట్లు అతడిప్రవృత్తి లోకాతీతంగా వుంటున్నది కాని కవి, లోకంతో అత్యంతం సంబద్దుడై లోకానికి తనకావ్యాన్ని ఉద్దేశించి లోకసంబంది విభావాదులను అలయినందేసి గుసభావాలను తమ్దీలనం జేస్తున్నాడు. అతడు "బాలోన్మత్తపిశాచనతొ అనే లక్షణంగల జ్ఞానికోటిలో చేరెనా

"ఆత్మాన్ం చేత్ విజానియాదయమస్మితి పూరుష:
కిమిచ్చనీ కన్యకామాయ శరీరమనుసంజ్యరేత్" (శ్రు)

అని కావ్యాన్నే వదులుతున్నాడు కాదు కూడదు పిచ్చికేకలు వేస్తాడంటారా వెర్రివాడివలె కేకలువేసి పిచ్చిమాటలే గనుక వాటితో లోకానికి పనిలేదు.

అనిపిచ్చిమాట అతనికే లోకం వదలుతున్నది.
"నానృనీ॥ గురుతేకావ్యమీ"
"అపారే కావ్యనంసారే కనిరేవ ప్రజాపతి॥"

అని అఖండవివేకశాలిగా కీర్తితులవుతున్న కవులకు సమస్కరిస్తూ యీపిచ్చిమటలను గురించిన ప్రస్తావన ముగిస్తాను. ఇక "శిశువదనంలో కవిత్వమున్నది. సతీవవనంలో కవిత్వమున్నది" అనిఅంటే కవిత్వప్రేరకమైన ఆంసమున్నదని అభిప్రాయంగాని అవేకావ్యమని అర్ధంకాదు. ఆభారతీయ సర్వాల్లో ఊగి వెర్రిమాటలు మాట్లాడితే మాట్లాడుతారేమోగాని కవితాప్రస్థానం మహావికాసంపొంది సర్వోచ్చదశనొందిన భారతవర్షంలో కవిపరమోన్నత మైనపదం అధిస్టించే వున్నాడు. ఊగడం, కేకలు వేయడం ఆవేశమని కవి అట్లా ఆవేశపడి వూగుతాడని పిచ్చి కేకలు వేస్తాడని యీకాలంలో వ్యాపించివున్న అభిప్రాయం అజ్ఞానజన్యమని చెప్పి యీచర్చ చాలిస్తున్నాను.

  అని శ్రీ ఉమాకాన్త విద్యాశేఖరకృతిలో వాజ్మయమాత్ర పరిశిష్టంలో

ఊగుడుమాటలు అధికరణం సమాప్తం