పుట:Neti-Kalapu-Kavitvam.pdf/81

వికీసోర్స్ నుండి
Jump to navigation Jump to search
ఈ పుట అచ్చుదిద్దబడలేదు


46

వాజ్మయ పరిశిష్టభాష్యం - నేటికాలపు కవిత్వం

పొందుతారు కాని ఊగరు. వాల్మీకికి రావణుడితో సమానుభవం వుండదు అతడు అష్టపాత్రలైన రామాదులతో సమానుభవం పొంది నట్లు గోచరిస్తుంది దీన్నే

"నాయకన్య కమె త్రోతు।
సమానుభవస్తత।" (ద్య.లో)

అని భట్టుతోతుడు అన్నట్లు ద్వన్యాలోకవ్యాఖ్యానంలో అభినవగుప్త పౌరులు ఉదాహరిస్తారు. మేఘదూతలో యక్షుడితో కవికి సమానుభవంవున్నా

"కామాత్తా సి: ప్రకృతికృపణాశ్చేతనాచేతనేను" (మేఘ) అని స్వకవిత్వాన్ని విదితంచేస్తాడు. భవభూతి భావసాంద్రత కెంత వశుడైనా

      "నమోనాకం ప్రశాస్మహే" (ఉత్తర)
అని ఆదికవులకు నమస్కరించి
      "నీకో రస: కరుణ ఏవ" (ఉత్తర)
అని వినిపిస్తాడు.

ఆక్షేపం

అవునయ్యా "బాలోన్మత్తపిశాచనతో అని పెద్దలు చెప్పుతున్నారు. జ్ఞాని బాలుదివలె వెర్రిగాడివలె, పిఛాశంవలె వుంటాడు కవులు జ్ఞానులు వెర్రివాండ్లవలె ఊరి మట్లాడడం ఉతితమెగదా కనుక కృష్ణపక్షంలో వున్న

"పాడమన్నది చిన్నబాలుదు పాడవిన్నది గాలిమబ్బులు
పాడినది ఒకమేకపై ఆ వెర్రిపాటకు డేవాడో"

అనే వెర్రిపాట మంచిదేను అని వాదిస్తారా

సమాధానం

  వివరిస్తాను, "బాలోన్మత్తపిశాచనతో అనేది కవికుగూడా వర్తింస్తుంది అని వొప్పుకొనే విచారిస్తాను. "బాలోన్మత్తపిశస్చనతో అనేది జ్ఞానికి బాహ్యలక్షణంగాని బాలుడివలె చనుబాలు గుడుస్తాడని వెర్రివాడివలె రాళ్లు