పుట:Neti-Kalapu-Kavitvam.pdf/70

వికీసోర్స్ నుండి
Jump to navigation Jump to search
ఈ పుట అచ్చుదిద్దబడలేదు


35

నూతనత్వాదికరణం

"మందస్మితేన సురియా సరిషిచ్య యా మాం
నేత్రోత్పలైర్వికసితై రవిశం సమీపే
సా నిత్ల్యమంగళమయీ గృహదేవతామే
కామేశ్వర్లీ హృదయతో రచరయితా న యాతి"

(భామిని)

    "బాబా యిదివరకువలె యెదురుగావచ్చి వినయంతో మన్మధుడి మంత్రులనదగిన ఆలోకనాలతో 

మనోహరమైన మాటలతో అయ్యో! కొంచెమయినా నన్నిప్పుడు సంతోషెట్టవెందుకు?

    ఇంద్రియార్ధాలు మరచాను. దు;ఖంచేత విద్యగూడా వెనక బట్టింది. కేవలం ఒక్క నాభార్యయే లేడిపిల్లలవంటి కన్నులుగల నాభార్యయే. ఆధిదేవతలవలె నాహృదయంనుండి పోదు.
    "చిరునవ్వనే అమృతంతో నన్ను స్నానంజేయించి వికసించిన నేత్రోత్సవాలతో నన్నెప్పుడూ పూజిస్తున్న ఆ నిత్యమంగళమయి ఆనాగృహదేవతాకామేశ్వరి, ఆ నాప్రియురాలు నాహృదయంనుండిపొదు" అని భామినీ విలాసాంతర్గతమైన కరుణవిలాసంతో జగన్నాధవిరచిత పద్యాలు కనబడుతున్నవి.
      ఈ తీరున నేను, నా, అనేపద్యాలకవిత్వం చిరకాలంనుండి వస్తున్నది. దీంట్లో యేమీకొత్తలేదు. ఇంతకూ నెను నా అనే యిట్లాటి కవిత్వం యొక్క ఔచిత్యం  ముందు చర్చించబోతున్నాను. కనుక యిక్కడి ఆప్రశంస వదలుతున్నాను. ఇఃఘ మరేవిధమైన కొత్తాలేదు యేదైనా కొత్తవుంటే అది దోషభూతం గనుక కొత్తలోచేరదని తెలపబోతున్నాను. కనుక "కొత్తకవితాప్రపంచం" "మనవారు కొత్తవారైనారు"
  అని యిట్లా అనుకొనడం భ్రమ. అజ్ఞానం అవివేకం అని చెప్పుతూ యిఘ యీకలపుకృతులలో గుణదోష నివారణ చేస్తాను.
    నేటికాలపు కవిత్వం వెనుకటిదానికి తీసిపోదని వెనుకటికాలపు కవిత్వం కంటె ఉన్నతదశలో వున్నదని కొంద రంటున్నారు