పుట:Neti-Kalapu-Kavitvam.pdf/59

వికీసోర్స్ నుండి
Jump to navigation Jump to search
ఈ పుట అచ్చుదిద్దబడలేదు


24

వాజ్మయ పరిశిష్టభాష్యం - నేటికాలపుకవిత్వం

కావ్య వైరాగ్య వర్ణనాకణనమున
యతి నిటుడుగాకపోవునే యస్మదీయ
కావ్య శృంగారవర్ణనాకర్ణనమున"(నృసింహకవి-కవి కర్ణ)
"ఆమూలాద్రత్నసానోర్మలయవలయితాదాకూలాత్ పయోధే:
యావంత: పన్తి కావ్యప్రణయనపటవ: తే విశంకరంవదంతు
"మృద్వీకామద్యనిర్యన్మసృణమధుఝురీమాధురీభాగ్య భాజాం
వాచామచార్ల్యతాయా: పదమనుభవితుం కోస్తి ధన్యోమదన్య"

  (మేధావుమూలంనుండి మలయవలయితమైన సముద్రత్లీరందాకా వున్న కావ్యకర్తలు నిశ్శంకంగా చెప్పుదురుగాక. ద్రాక్టనుండివ్చ్చే చిక్కటి మధువుయెక్క మాధుర్యభగ్యంగలిగిన వాక్కులకు ఆచార్యపదం అనుభవింప ధన్యుడు నాకంటె అన్యు డెవదున్నాడు.  జగన్నాధుడు)  యీరీతిగా ఇట్లాటృఇ ఆత్మస్తుతి యేసందర్భంలో చెప్పినా చిరకాలంనుండి వస్తున్నది. ఈఆత్మస్తుతులైనా యేనొకటిరెండువాక్యాల్లో నోఅద్యాల్లోనో చెప్పితే మితంగా వుంటుంది.

"కలికి పాటలకోయిల కులముమాది"
"పికకుమారకు నన్ను బాడుకొన నిమ్ము"
రాళ్లకు జీవకళవఛ్ఛెటట్లు మోళ్లు చిగురులు పెట్టేటాట్లు స్వేచ్చా గానం చేస్తాను;
కట్టుబాట్లు తెగేటట్లు ఆకాశం ప్రత్రిధ్వనించగా స్వేచ్చాగానం చేస్తాను.
చిత్త మానంద మయమరీవిచికలసోల
హృదయ మానంద భంగమాలికలదేల
కనుల నానంద బనితాశ్రుకణములూర
జగము నిండ స్వేచ్చాగాన ఝురులనింతు
విశ్వమే పరవశమయి వెంటాడ
జగమునిండ స్వేచ్చాగాన ఝురులనింతు
మాయ మయ్యెదను నామధురగానమున
ఏను స్వేచ్చాకుమారుడ నేనుగగన
పధవిహారవిహంగమ పతిని నేను