పుట:Neti-Kalapu-Kavitvam.pdf/57

వికీసోర్స్ నుండి
Jump to navigation Jump to search
ఈ పుట అచ్చుదిద్దబడలేదు


22

వాజ్మయ పరిశిష్టాభాష్యం - నేటికాలపుకవిత్వం

"జవమునిండ స్వేచ్చాగానఝురులనింతు"(కృష్ణక్షం)
"స్వాతంత్ర్య గీతావాదమే స్వర్ణయుగమునకు ప్రాణభూతము
పోకడలు స్వతంత్రములు భావములు స్వతంత్రములు
   దశిక సూర్యప్రకాశరావు (భారతి)

అని ప్రకటించిన తీరున ఇప్పటికవులు స్వాతంత్ర్యాన్ని కనబరుస్తున్నారు. ఇట్లాటి స్వాతంత్ర్యంపూర్వుల్లో లేదు. కనుక ఇది కొత్తకవిత్వం అని వాదిస్తారు.

సమాధానం

 చెప్పుతున్నాను అదిసరిగాదు. స్వాతంత్ర్యం సర్వకాలాల్లోను వున్నది. ఒకహద్దుకు లోబడ్డ స్వాతంత్ర్యాన్ని ప్రాచీనకాలంనుండి భారతీయులు గౌరవిస్తున్నాదు.
ఇట్లాటి స్వాతంత్ర్యం రానురాను భవిష్యత్తులల్లో నశిస్తుందని వింతాడ్డారు.
 "స్వాతంత్ర్యం కౌశలం కన్తిరై ర్యం మార్గవ్మేవ చ (శ్రీభా)

అని యీగుణాన్ని శ్రీభగవరకారుడు ప్రశంసిస్తున్నాడు.

 "సత్యం ప్రవశం దు:ఖం సర్వమాత్మ వశం సుఖం"(మను) అని మనువు చెప్పుతున్నాడు.
   అయితే నేను పాఠశాలనుమాని యెగురుతాను. ఆచార్యులవద్ద విద్యనేర్వడం స్వాతంత్ర్యానికిభంగం అందువల్ల నాకు యేవిద్యావద్దు అని అనడం అనర్ధహెతువు. అజ్ఞానాపాదకం గనుక అది స్వాతంత్ర్యం గాదు. అందుకే కొన్నిహద్దులకు లోబడ్డ స్వాతంత్ర్యాన్ని భారతీయులు ఆరాధించారన్నాను. కవిత్వంలో చూస్తామా యెవరి మన: ప్రవృత్తిని అనుసరించ్క్షి వారుసృష్టి చేశాసు. కాళిదాససృష్టి వేరు భవభూతిసృష్టి వేరు. భవభూతి స్వతంత్రించి "ఏకొరస: కరుణఏవ" (ఉత్తర) అని ఉపదేశించాడు. "మురారేస్తృఈయ; పన్ధా:" అని ప్రసిద్దమేగదా! దీన్ని విస్తరింగి వ్రాయవలసిన పనిలేదు. "నిరంకుశా: కవయ:" అనేమాటలే చాలును అనిబారతీయ కవుల యీస్వాతంత్ర్యాన్ని అస్ఫుటద్వనితో వినిపిస్తున్నవి కనుక స్వాతంత్రం వల్ల ఈకాలపు కవిత్వం కొత్తదంటే