పుట:Neti-Kalapu-Kavitvam.pdf/49

వికీసోర్స్ నుండి
Jump to navigation Jump to search
ఈ పుట అచ్చుదిద్దబడలేదు

వాజ్మయ పరిశిష్టభాష్యం - నేటికాలపుకవిత్వం

సమాధానం

    వివరిస్తాను. ఈ కావ్యాల్లో వున్న శబ్ధాలు అర్ధాలు నూతనమంటే అదిసరికాదు. శబ్దాలు అనాది వృద్దవ్యవహారపరంపరామూలాన వ్యవహృత మతుతున్నది.
    "ఘటేన కార్యం కరిష్యన్ కుంభారకులం గత్వాహ కురుఘటం కార్వమనేన కరిష్యామీతి న తద్వచ్చాఅబ్దాన్ ప్రక్రియుయుక్త మాణో వైయాకరణ కులం గత్యాహ కురుశబ్ధాన్ ప్రయోక్త్యణతీ (మహా) అని పతంజలి అన్నట్టు శబ్దాల నెవరూ నిర్మించరు ఇక అర్ధాలుగూడా ఆశబ్దాలకు అనాది వృద్ధవ్యవహారంవల్లనే విదితమవుతున్నవి.
     "నిత్యా: శబ్దార్దసంబంధా! సమామ్యాతా మహర్షిభి:" (వాక్య) అని వాక్యపదీయకారుడు చెప్పు తున్నాడు. మీమాంసకు లిట్లానే అంటారు. వాస్తవంగా అర్ధాలు శబ్దాలతో అవినాభావసంబంధంగలిగి నర్తిస్తున్నవే గాని వాటిని కొత్తగా కవులు యేర్పరచరు. నూతనంగా కవులు శబ్ధార్ధాలు నిర్మిస్తే వాటిని ఆ కవులే వివరించవలనుగదా వాటికి ప్రామాణ్య మేమిటి? కనుక ఇప్పటికవిత్వం శబ్దార్దాలవల్ల నూతన మవడానికి వీలులేదు.
     కావ్యంలో కొన్ని యీకాలపురోడ్దు రైలువంటి కొత్తమాటలున్న మాత్రాన అవినూతనశకం ఆరంభిస్త మనడం అనుచితం భాషలో కొన్ని కొత్తశబ్దాలు వచ్చిన వనవచ్చును గాని కావ్యంలో యెట్లా నూతన శక మారంభమవుతుంది? కావ్యంలో రసభావాలు ప్రధానం.

ఆక్షేపం

    అవునండీ ప్రణయం లతమాన, చిగురు, లలితం, కన్నె, లేత, కలికికోయిల, కోమలం, దివ్యం, ఆనందం, చారు  ఈమాట లీ కావ్యాల్లోవున్నవి. వెనుకటివాటిలో లేవు. ఇవిమీరన్నట్లు కావ్యంలో ప్రధానమైన రసభావాలను ఉపకారకాలు గనుక ఈ కాలపు కావ్యాలు విశిష్టం... అని అంటారా?