పుట:Neti-Kalapu-Kavitvam.pdf/254

వికీసోర్స్ నుండి
Jump to navigation Jump to search
ఈ పుట అచ్చుదిద్దబడలేదు


219

అనౌచిత్యాధికరణం

ఉపనిబద్దుడైనంతమటుకే మనకు విచార్యంగాని తక్కిన అతనిఒడ్డు పొడుగు అతిడిచుట్టలపొగ అతడిచెప్పుల కిర్రు అతడిజిత్తులు మాట్లాడవలె నని మాట్లాడడం ఇవన్నీ విచారించడం అప్రమత్తం అయినా మరన్నట్లు అతడు సంస్కారవంతుడైనా ప్రాకృతుడివలె నటించాడని ఒప్పుకొని విచారించినా నాకు విప్రపత్తిలేదు. నాకు కావలసినది కావ్యంలో వున్నమటుకే గనుకను, నేను కావ్యవిచారనమటుకే చేస్తున్నాను. గనుకను, కావ్యంలోమటుకు అతడు సంస్కారంలెని మోటువాడనె స్పష్టం గనుకను అతడు అపరిణతుడే అంటున్నాను. కావ్యానికి ఔచిత్యం ఆయువుపట్టు వంటిదని అదిలేకుంటే అనౌచిత్యం సంభవించి రసభంగహెతువవుతుందని వివరించాను. యేతర్కంచేతనైనా అతడు పరిణతుడనే ఒప్పుకొంటే కవ్యమంతా అనౌచిత్యం పాలౌతుంది సర్వానౌచిత్యంకంటే యేకదేశానౌచిత్యమేకావ్యకర్తలకు అనుకూలంగదా అస లింతకు ప్రాకృతుడని నిరూపించాను. సాధారణంగా అంతటా అపరిణతమైన శబ్దాలు వెలువరించిన కృతిలో

    "ఫేక్కునీవులునాకం
    మాటలో మనసులో మంచిలో యెంకి
    సొగసునీవోసారె అగపడవనాకూ"

అనే యిట్లాటివి అనౌచిత్యాన్ని ఆపాదిస్తున్నదని తెలుపుతున్నాను.

    "ఏకోహిదోషో గునసన్నిపాతే
     నిమజ్జతీందో: కిరణేస్వివాంకు"           (కుమార) 

అని కాలిదా సన్నట్లు ఈఅనౌచిత్యదొషం ఉపేక్షించవచ్చునంటే వీలులేదు. కావ్యమంతా చిల్లరశృంగారంతొ క్షుద్రంగా వున్నపుడు గనసన్నిపాతమెక్కడిడి? ఆక్షుద్రత్వానికి ఈఅనౌచిత్యం తోడ్పడుతున్నది చిల్లరశృంగారంవల్ల అపతితమయ్యే క్షుద్రత్వ మిదివరకే నిరూపించాను. కావ్యానికి ఔచిత్యం ఆయువుపట్టని అదిలేకుంటే అనౌచిత్యం సంభవించి రసభంగహెతువౌతుందని తెలిపినాను. యెంకిపాటల్లో ఔచిత్యం ఇట్లా