పుట:Neti-Kalapu-Kavitvam.pdf/156

వికీసోర్స్ నుండి
Jump to navigation Jump to search
ఈ పుట అచ్చుదిద్దబడలేదు


121

వ్యతిక్రమాధికరణం

"లలితగ్రాసకిసాలచర్వణ సముల్లాసక్రియాజాతగం
ధిలడిండీకణచ్యుతిన్"
"సంచద్గరుద్బిన్ననిర్మలవీచీమృదుడోలికా
పరైనటద్రాజీవపత్రంబుగన్"

(దువ్వూరి రామిరెడ్డి వనకుమారి)


"ఆశ్చర్యకృద్భహుళోద్గ్రంధనిబంధన ప్రచురితప్రాపంచికైశ్వర్య
ధూర్వహులైనట్టి"

సం.రామచంద్రరావు, జీవితాదర్శం - భారతి)


"విశ్వమోహన సుధాంశువిసర్గమనోజ్ఞచంద్రికాస్పదమగు"

(ప్రణయరాధిక, శ్రీశేషాద్రిరమనకవులు" భారతి

అని యీతీరున హేయమైన భాషావ్యతిక్రమం కనబడుతున్నది. అయితే యిట్లా అసంబద్ధపు సంస్కృతం కుక్కుతున్నారే గాని వెంటనే సంస్కృతబాషానభిజ్ఞత సయితం కనబడుతున్నది. వ్యాకరనం యింకా స్ఫుటంగా యేర్పడని తెలుగువంటి జీవద్బాషల విష;యంలో శిష్టలోకవ్యవహారాన్ని ప్రసాదించే పాణివ్యాదుల తంత్రేఅలను గాని వాటి సంద్రహాలనుగాని దర్శించక వాటిస్వరూపం గోచరించదు. అట్లా గోచరించనిదశలో సంస్కృతం వ్రాయడం మొదలు పెట్టితే వుజ్జాయింపు చూసి వ్రాయవలసివస్తుంది. ఆవుజ్జాయింపులో శబ్దరూప వినాశం అర్ధవినాశం సంబవిస్తున్నవి. ఇట్లాటివ్రాతలకు హేతువ్చైనదాన్నే బాద్షానభిజ్ఞత అని నేనంటున్నాను. దీన్నిగురించి పరిశిష్డ ద్వితీయాధ్యాయంలో మరికొంత వివరిస్తాను. మనదేశంలో నేటికాలంపు కృతుల్లో భారతీయ సంస్కారం నశించి జీవంబోయి శరీరం మిగిలినట్లుగా ఈ వుజ్జాయింపు అసంబద్ధ సంస్కృతంమాత్రం మిగిలించి. నేటికాలపుకృతుల్లో భాషానభిజ్ఞత తరుచుగా కనబడుతున్నదన్నాను