పుట:Neti-Kalapu-Kavitvam.pdf/15

వికీసోర్స్ నుండి
Jump to navigation Jump to search
ఈ పుట అచ్చుదిద్దబడ్డది


vii

"పల్నాటి వీర చరిత్రను విచారించడానికి పూర్వం తెలుగు వాజ్మయాన్ని గురించి క్లుప్తంగా తెలుపుతాను" అని ప్రారంభించి తెలుగు సాహిత్యాన్ని గురించి తమ విలక్షణాభిప్రాయాలను వ్యక్తపరిచారు.

    "మూలం యొక్క స్వరూపం అవికలంగా భాషాంతరంలోతెలపడమే అనువాదానికి పరమ ప్రయోజనం. నన్నయాదులవి అనుచితానువాదాలు" అని ఆంధ్రభారతాది గ్రంధాలను విమర్శించారు. తెలుగు ఎప్పుడూ ఉత్తమ విద్యాద్వారంగా ఉండలేదు కాబట్టి తెలుగు అభివృద్ది కాలేదన్నారు. తెలుగ్ కావ్యాలు అధమాదికారులకే అని ఉమాకాంతంగారి అభిప్రాయం ఆస్థితి మద్రాసు విశ్వవిద్యాలయం వచ్చిన తరువాత కూడ మారలేదని ఆనాటి తెలుగు పాఠ్యాదీతర గ్రందాలనుంచి అధికంగా ఉదాహరించారు శబ్దరత్నాకరంలో 'నఖుడు ' అకారాంత పుంలింగం అనటాన్ని విమర్శిస్తూ అది ఇకారాంత పుంలింగం అనే విషయంగూడా ఈ పీఠికలో ప్రస్తావించారు. సంస్కృతం వారని ఆక్షేపించారు. పంచాగ్నుల ఆదినారాయ శాస్త్రి చిలుకూరి నారాయణరావు వంటి పండితుల రచనల్లోని దోషాలను కూడా చూపించారు.
   ఉత్తమ సంస్కృత కావ్యాలను తెలుగులో తీసుకురావాలన్న ప్రయత్నంలో ఆయన రఘువంసానువాదం తల పెట్టినట్టుకనిపిస్తుంది. ఆయన రఘువంశ పీఠికలో --

 అక్షరమ్ముల ఆట కవితగ
 పెంటకుప్పల జేసి కృతులను
 చిందు దొక్కెడి వారి గంతులు
 చిన్న పిల్లల వేడుక
 

అన్నారు ఉమాకాంతం అభిప్రాయాలను ఆయన సహచరులు "దశోదేశిగా" సంగ్రహించారు. వాటిని ఇక్కడ తిరగరాస్తున్నాను.

1. గధ్యంలో లేని విశేషం పద్యానికి చందస్సు సమకూర్చగలినది గతి మనోజ్ఞత