పుట:Neti-Kalapu-Kavitvam.pdf/138

వికీసోర్స్ నుండి
Jump to navigation Jump to search
ఈ పుట అచ్చుదిద్దబడలేదు


103

శబ్ధవాచ్యతాధికరణం

అని శబ్దవాచ్యతతో పులిమినారు ఇందులో? ప్రణయలు వదిలిపెట్టి తక్కినవి వ్రాశారు అయోమయం పులుముడు శబ్దవాచ్యతచేరి కవిత్వం పోగలిగినంత అధమధశకు ఈ పంక్తులు పోయినవి. ఈ తీరెఉన యీ పని యీ కాలపుకృతుల్లో మిక్కుటంగా కనబడుతున్నదని యిది వివేకం మాలిన అని అని చెప్పి యీ ప్రస్తావన చాలిస్తున్నాను.

"బహుశ పక్షపు రాత్రినిబోలి చెవులకు పుర్రెలు వేలాడుతుండగా పురుసుల పేగులు మొలతాడుగా తాటకి నిల్చున్నది" అన్నప్పుడు యెవరెంత వద్దని చెప్పినా అది భయంకరంగా వున్నదనుకొంటాము. కాని కృష్ణపక్షకర్త

"శోకభీకరతిమెర లోకైమపతిని"
"ప్రళయ ఝుంఝూ ప్రభంజనం స్వామిని"

అని అంటే యెవరెంత చెప్పినా, ఆయన ఆస్వామి అనిలభీకరపతి అని అనుకోలేకుండా వున్నాను. యెందుకంటే ఆయన యెందుకు ప్రభంజనస్వామో యెట్లా బీకరపతొ తెలియదు. కనుక నీట్ని దండగ మాటల శబ్దవాచ్యత అంటున్నాను ఇక మధురత్నం మంజులత్వం వున్నటోట్ల మధుర, మంజులం దివ్యం అని మధురమైన మంజుల మంజులమైన కోమల కోమలపైన కరవేస్తుంటే నేను తెలివిగలవాడను నేను వేదాంతుడను నేను గొప్పవాణ్ని అని చెప్పుకొన్నప్పటివంటి వెగటుపని గనుక అది వెగటు శబ్దవాచ్యత అంటుఇన్నాను. ఈ ఉభయ విధ శబ్దేవాచ్యతలు ఈ కాలపు కృతుల్లో వున్నవి ఇంకొక మాట చెప్పి యీ విషయం ముగిస్తున్నాను. ప్రణయమనేది కేవలం స్త్రీ పురుషుల అన్యోన్యాభిలాషకు వాచకమని నేటి కృతికర్తలనేకులు అనుకొప్ంటున్నట్లు కనబడుతున్నది. ప్రణయమంటే ప్రీతిపూర్వకమైన ప్రార్దన సాధారణంగా ప్రేమ, స్నేహం మాత్రమేగాదు సాధారణస్నేహం ఇది సాధారనంగా అనేక స్థలాల్లో నాయక వ్యవహారంలో కొపంతో అనుబద్ధమై వుంటుంది. "మావోపిప్రణయేర్ర్యయో। అని దశరూపకారుడు ప్రణయాఅనమని