పుట:Neti-Kalapu-Kavitvam.pdf/117

వికీసోర్స్ నుండి
Jump to navigation Jump to search
ఈ పుట అచ్చుదిద్దబడలేదు


82

వాజ్మయ పరిశిష్టభాష్యం - నేటికాలపుకవిత్వం

అని ఆనందవర్దను డంటున్నాడు.

   ఇట్లానే తక్కిన సాహిత్యవ్చేత్త లందరు చెప్పుతున్నారు. కాళిదాసాదుల కావ్యాలీ ఉత్తమత్వాన్నే పొందివున్నవి. ఆకాలంనాటికి వికసితమైన సరవిజ్ఞానం బలప్రదమై వుండగా సర్చభావాలకు మొదట వశుడై పిమ్మట సర్వచిజ్ఞానం బలప్రదమై వ్చుండగా సర్వభావాలకు మొదట వశుడై పిమ్మట సర్వబావలను వ్చశంచేసుకొని సత్వతేజస్సుతొ వెలసే దశయానే ఈఉత్తమకచితా సిద్ది కలుగుతున్నది. ఇట్లాటి కవితాదశ సర్వ స్వంలోనే కాళిదాసుల కేకొద్దిమందిలో తప్పమిక్కిలి అరుదుగా గోచరిస్తున్నది. కనుకనే..

"నరత్వం దుర్లభం లోకేవ్ విద్యా తత్ర సుదుర్లభా
కవిత్వం దుర్లభం తత్ర శక్తిస్తత్ర సుదుర్లభా" (ఆగ్నే)
అని అగ్నేయపురాణకారు డన్నాడు.

"యేనాస్మిన్నతివిచిత్ర కవిపరంపరావాహిని సంసారేకాళిదాస
ప్రభృతయోర్విత్రా। పంచషావానుహాకవయ ఇతి గుణ్యస్తే"

(ధ్వన్యా)

    (ఈ అతివిచిత్ర కవిపరంపరా చక్రంలో కాళిదాస ప్రభృతులు ఇద్దరు ముగ్గురు లేదా అయిదారుగురు మాత్రమే మహాకవులని పరిగణితలవుతున్నారు)

అని అన్న ఆనందచ్వర్ధనుడు ఈఅభిప్రాయాన్నే తెలుపుతున్నాడు

"కవయ। కాళిదాసాధ్యా। కవయో వవమష్యమీ
పర్యతే పరమాణౌ చ పదార్ధత్వం వ్యవస్థితం"

    (కాళిదాసాదులూ కవులు, మేమూ కవులమే పత్వతమూ పదార్దమే. పరమాణువూ పదార్ధమే) 

అని కచ్వితాతత్వజ్నులంటున్నాదు.

"పురా కవీతాం గుణనా ప్రసంగే కవిస్థిలాధిస్థితకాళిదాసా
అద్యాని తత్తుల్యకవేరభావాత్ అనామికా సార్ధవతీ బభూవ "