పుట:Neti-Kalapu-Kavitvam.pdf/109

వికీసోర్స్ నుండి
Jump to navigation Jump to search
ఈ పుట అచ్చుదిద్దబడలేదు


74

వాజ్మయ పరిశిష్టభాష్యం - నేటికాలపుకవిత్వం

మోహనవినీలజలధరమూర్తి నేను
ప్రళయజంఝూప్రభంజనస్వామి నేను
ఎవ్వరని యెంతురో నన్ను ఏవసంత
శోకభీకరతిమీర లోకైకపతిని
కంటక కిరీటధారినై కాళరాత్రి
మధ్యవేళల జీమూతమందిరంపు
గొలువుకూటాల నే కాంతరోష్థిదీర్చి
దారుణ దివాంధరోదన ధ్వనులశ్రుతుల
బొంగి పొంగియు నుప్పొంగి పారలిపోవు
నావిలాపనిబిడగీతకావళీవి
రావముల నర్దరాత్రి గర్భమ్ము మరియు
మరియు భీషణకాళిమొన్మత్తరాగ
జేయు తఱి నన్ను మీరు వీక్షింపలేదొ"

      ఇది కూడా ఆకృష్ణపక్షంలోవున్న అయోమయధోరణే వాస్తవంగా శోకభీకర తిమిరలోకైకపతు లెవరైనావుంటే అట్లా చెప్పుకోవడం అంతగా వుచుతంకాదు. ఇట్లాటిమాటలను గురించే కాబోలు "కంచుమొగునట్లు కనకంబుమోగునా" అని వేమన అన్నాడు. చిన్నప్పుడు వెంటుకలు మొగానికి కప్పుకొని "అం! నేను యెలుగ్గొడ్దును" అని దడిపిస్తే మొగం తేరి పారజూచి "నీవు అన్నయ్యవుగావా" అన్నమాటలు జ్ఞాపకానికి వస్తున్నవి.

"ఏవియో ఘోర పవనార్భతీద్వను లివె
కర్మకుహఠాంతరస్థలిం గలత బరచు
భూమపావకజ్వాలం నొదిగియుండి
భూత పైశాచములు నన్ను బొడుచుచుండు"

అని భూతాలూ పైశాచాలూ విడివిడి భాధిస్తున్న యామర్తి సూర్య ప్రకాశరావుగారి మాటలు ఈప్రళయజంఝూప్రభంజనస్వామి అయోమయపు కొటిలోని నేనని చూపి ఈ చర్చ ముగిస్తున్నాను ఇఘ