పుట:Neti-Kalapu-Kavitvam.pdf/108

వికీసోర్స్ నుండి
Jump to navigation Jump to search
ఈ పుట ఆమోదించబడ్డది


________________

ఆయోమయత్వాధీకరణం

బ్రహ్మ విష్ణు రుద్రుల బరిత్యజించి

అగ్నిముఖమున బురుషుని నరయుమనుచు" (భారతీ.ధ్యానగీత)

అని ధ్యానగీత కర్త అన్నాడు.

అగ్ని ముఖాన ఆరయమంటే యజ్ఞంచేయమనా? అగ్ని నిల్చోని తపస్సు చేయమనా? పార్శీలవలే అగ్నిపూజచేయమనా? అగ్ని లోవుండే జ్యోతిస్సునే బ్రహ్మమనుకోమనా? బ్రహ్మమునకు అగ్ని ముఖమనా? చెప్పదలచినది స్పష్టంగా చెప్పగల బలంలేని భీరుత్వంవల్ల ఉల్లటి అయోమయపు ధోర దిగుతున్నది.

"కలవిహంగమ పక్షముల దేలియాడి

తారకామణులలో దారనై మెరసి

మాయమయ్యెదను సోమదురగానమున

మొయిలు దోనెలలోన బయనంబొనర్చి

మిన్నెల్ల విహగించి మెరపునై మెరసి

పాడుచు జీన్కునే పడిపోదునిలకు

పక్షినయ్యెద జీన్ని ఋక్ష మయ్యెదను

మధుపమయ్యెద జంద మామనయ్యెదను

మేఘమయ్యెద వింత మెఱపు నయ్యెదను

అలరు నయ్యెద జిగురాకు సయ్యెదను

పాటనయ్యెద గొండ వాగునయ్యెదను

పవనమయ్యెద వార్దిభంగమయ్యెదను" (కృష్ణపక్షం)

ఇవన్నీ అయోమయపు మాటలు. ఈ కృష్ణపక్షకర్తయిట్లా తుమ్మెదఅయి, మేఘమయి. గారడిచేస్తుంటే చూడవలెననీ నేను కుతూహలపడుతున్నాను. కావ్యానందం లేకుంట గారడీ ఆనందంతో నైనా తృప్తి పడతాను.

"ఓకుటిలపన్న గమ దేవియొగ్గివినుమ

ఏను స్వేచ్ఛాకుమారుడ నేను గగన

పథవీహారవిహంగమపతిని నేను