పుట:Neti-Kalapu-Kavitvam.pdf/108

వికీసోర్స్ నుండి
Jump to navigation Jump to search
ఈ పుట అచ్చుదిద్దబడలేదు


73

అయోమయత్వాధికరణం

బ్రహ్మ విష్ణు రుద్రుల బరిత్యజించి

  అగ్నిముఖమున బురుషుని నరయుమనుచు"(భారతి ధ్యానగీత) అని ధ్యానగీత కర్త అన్నాడు.
 అగ్నిముఖాన అరయమంటె యజ్ఞంచేయమనా? అగ్నిలోనిల్చోని తపస్సుచేయడమనా? పార్శీలవలె అగ్నిపూజచేయమనా? అగ్నిలోవుండే జ్యొతిస్సునే బ్రహ్మమనుకోమనా? బ్రహ్మమునకు అగ్నిముఖమనా? చెప్పదలచినది స్పష్టంగా చెప్పగల బలంలేని బీరుత్వం వల్ల యిట్లాటి అయోమయపు ధోరణి దిగుతున్నది.

"కలవిహంగను పక్షముల దేలియాడు
తర్తకామణులలో ధారనై మెరసి
మాయమయ్యెదను నామదురగానమున
మొయిలు దోనెవ్లలోన బయనంబొనర్చి
మిన్నెల్ల విహరించి మెరపునై పడిపోదునిలకు
పక్షినయ్యెద జిన్ని ఋక్ష మయ్యెదను
మధుపమయ్యెద జంద మామనయ్యెదను
మేఘమయ్యెడ వింత మేఱపు నయ్యెదను
పాటనయ్యెద గొండ వాగునయ్యెదను
పవనమయ్యెద వార్ధిభంగమయ్యెదను"(కృష్ణపక్షం)

   ఇవన్నీ అయోమయపు మాటలు ఈకృష్ణపక్షకర్త యిట్లా తుమ్మెదఅయి మేఘమయి గారడిచేస్తుంటే చూదవలెనని నేను కుతూహలపడుతున్నాను. కావ్యానందం లేకుంటే గారడిఎ ఆనందంతో నైనా తృప్తి పడతాను.

"ఓకుటిలపన్నగమ చెవియొగ్గివినుచు
ఏను స్వేచ్చాకుమారుడ నేను గగన
పధవిహారవిహంగమపతిని నేను