పుట:Neti-Kalapu-Kavitvam.pdf/104

వికీసోర్స్ నుండి
Jump to navigation Jump to search
ఈ పుట అచ్చుదిద్దబడలేదు


69

తత్త్వజిజ్ఞాసాధికరణం

ఆంధ్రదేశంలో అది తప్పక నిస్సారమే అవుతుంది. అతత్వకవిత్వం ఆంద్రులకు అవసరమ్మాలిందేకాగలదు. ఇట్లా పరిహాసాస్పదమైన నీరసపు తత్వకవిత్వం ఈకాలపు కృతుల్లో తరుచుగా కనబడుతున్నది.

"జనననమరణములు రెండు విశ్రాంతిలేక
జరుగుచుండును నీప్రపంచంబునందు" (వనకుమారి)
    (పునరపి మరణం పురరపి జననం భజగో)
"ఒకప్పుడు కొన్ని సంఘటము లుత్తమస్ధితి గలిగియుండు
  మరికొన్ని అధమ సన్మానంబునొందు
కష్టసుఖముల నీచోచ్చగతులు గలవు
చక్రదండంబునకు బోల" (వనకుమారి)
"కస్యాత్వంతం సుఖముపనతం దు:ఖమేకాంతతోవా
నీచై ర్గచ్చ త్యుపరిచ దశా చక్రనేమిక్రమేణ" (మేఘ)
"కాలమత్యమెవ్వరికి గన్గొనరాదు ప్రతిక్షణంబు గా
ర్యాళి ప్రయత్నలుబ్దమగు కల్గవు కొన్ని ప్రయత్న యుక్తినేన్
లీల లయించు భాగ్య మనలీల దరిద్రతబోవు యిట్టులే
తేలును మున్గుకాలజలధిన్ సకలంబును అన్వసంత్రతన్ (వనకుమారి)
"కాల। వృజతి భూతాని కాలం సంహరతే ప్రబా।
కాల।సుస్తేషు బాగర్తి కాలో హి దురతిక్రమ।
కాలమూలమిదం సర్వం భావాభావౌ సుఖాసుఖే"
                                           (మహాభా అ)
"కాల ఏవహి పురుషాన్ అర్ధావర్దయో।
జాపరాజయయో: సుఖదు:ఖయో శ్చస్థాపయతి"
                                       (వా.కా.సూ)

అని యిదివరకు ప్రసిద్ధమైనవచనాలనే తత్వంగా వనకుమారికర్త వ్రాస్తే మానవసుఖదు:ఖాలపై వీరిదృష్టి పెసిమిష్టికుగా వున్నదని ఆంధ్ర హెరాల్డులో ఒకరు సారంతేల్చారు. యీమాటలో వీరి నూతనాను భవంగాని వీరి స్వదృష్టిగానిలేదు. లోకంలో ప్రసిద్ధమైన వనమాలిని జీర్ణించని పాశ్చాత్యసంస్కారంతో భారతీయసంస్కారానికి అంధుల వున్నంతకాలం ఇట్లాటివి గోచరిస్తుండగలవు. ఈకొత్త సంగతులు మనకు