పుట:Neti-Kalapu-Kavitvam.pdf/103

వికీసోర్స్ నుండి
Jump to navigation Jump to search
ఈ పుట అచ్చుదిద్దబడలేదు


68

వాజ్మయ పరిశిష్టభాష్యం - నేటికాలపుకవిత్వం

పిమ్మటరామానుజాదులీజిజ్ఞాసం సాగించారు. మాధవాచార్యూలవంటి మేధాసముద్రుల ఈజిజ్ఞాసలకు అకృష్టులైనారు. కవులనుండి యీతత్వజిజ్ఞాసులు పూర్తిగా విడిపడ్డవి కవులీ జిజ్ఞాసలకుచేర్చదగ్గది మృగ్యమైతోచినది.

  శాఖోపశాఖలతో పెరిగిన యీవిజ్ఞానం అదిగమించడంలో యెన్నోసంవత్సరాలు పట్టుతున్నవి బుద్ది విశ్రాంతావస్ధకు వస్తున్నది. తత్వజిజ్ఞాసలకు దారిచూపే అనుభవాలు ఉందజాలనంతగా శాస్త్రవేత్తలు గార్లించి అనంతంగా వృద్ధిపరిచారు. ఇక కవులేదైనా చెప్పితే అది ఆఅమేయశాస్త్రశాకలముందు నిస్తేఝంగా అణగి పోవలసినదే ఆయెను కనుకనే శ్రీహర్షుడు తన అనిత్వదనీయత్వసిద్దాంతాన్ని ఖండన ఖండబాధ్యమనే ఒక గ్రంధంలో ప్రతిపాదించి దాన్ని శాస్త్రశాఖలకు చేర్చుడుగాని తనకావ్యంల్లో వాక్యరూపంగా చెప్పి వూరుకుండలేకపోయినాడు. అట్లు వూరుకుంటే విస్తరించివున్న సాస్త్రశాఖలయెదుట ఆవాక్యాలు నిల్వజాలవు కనుకనే శంకర రామానుజాదుల తరువాత ఈజిజ్ఞాసలను స్పృశీంచ అవకాశం కవులకు కనబడలేదు. ఇమ ఆంధ్రదేశంలో శంకరరామానుజాదుల ప్రచారమేగాకుండా దేశీయుల్లో అనేకు లెవిజ్ఞానాన్ని వెదచల్లినారు. గురువని మీమాంసకుల్లో ప్రసిద్దిగన్న ప్రభాకరుడివలె ఆంధ్ర దేశంలో గురుపద వాచ్యుడైన వీరబ్రహ్మ వేమన్న సిద్దప్ప శివరామదీక్షితులు మొదలైన యోగులు, తత్వజిజ్ఞాలు దేశభాషాసాదనంతో అంధ్రదేశపు పల్లెపల్లెల ఈజిజ్ఞాసలను ప్రతిధ్వనింప జేశారు. వ్యాసుడు జైమిని గౌతముడు కణాదుడు కపిలుదు పతంజలి శంకరుడు రామానుజుడు మొదలైన మహాతత్వవ్?ఏత్తలు బ్రహ్మగురువు వేమన్న సిద్ధప్ప శివారమదీక్షితులు మొదలైన జ్ఞాననిధులు దేశాన్ని ప్రబోధిస్తుండగా వీటినిమించి కొత్తవెలుగుచూపే విజ్ఞానం కవులు ప్రసదిస్తే తప్ప వారిని ఆరాధిస్తాము కాదా? వారితత్వకవిత్వపు మాటలు నిస్సారములే కాగలవు. ఇంకా అధ్యాత్మికవిజ్ఞానం అస్పుటావస్థలో వున్న ఆభారతీయులకు అట్లాటి తత్వకవిత్వం గొప్ప అయితే కావచ్చునుగాని అధ్యాత్మికవిజ్ఞానం పరిపాకావస్థకు వచ్చినభారతవర్షంలో అందులో