పుట:Neti-Kalapu-Kavitvam.pdf/101

వికీసోర్స్ నుండి
Jump to navigation Jump to search
ఈ పుట అచ్చుదిద్దబడలేదు


66

వాజ్మయ పరిశిష్టభాష్యం - నేటికాలపుకవిత్వం

3. మరణమే ఆత్మకు స్వభావసిద్ధమైన అవస్థ బ్రతుకు
    వికృతావస్ధ అని పెద్దలంటారు క్షణమాత్రారనమైనా
   శ్రేయస్సే గదా
         (క్షణ్మాత్ర జీవితమైనా అని మల్లినాధుడు)

4. ప్రియవినాశం హృదయ శల్యంగా మూఢుడు భావిస్తాడు
    స్ధిరప్రజ్ఞడు తెరచిన కుశలద్వార మనుకుంటాడు.
5. స్వకీయమైన దేహాత్మలకే సంయోగవియొగాలు కలుగుతూ
    వుంటేతెలిసినవాడేమని బాహ్యవిషయ వియొగానికి
    తారసపడతాడు

6. వశులలో ఉత్తముడమైన అజుడా! సాధారణుల వలె
   దు;ఖానికి వశం కావడం నీకు అర్హంగాదు

    "చెట్లూ పర్వతంరెండూ వాయుహతికి కదలితే వాటికేమిభేదం?" అని ప్రాణుల సంయోగవియోగజన్యమైన సుఖదు:ఖాలను గురించి చెప్పించిన ఘట్టంలో "బుధై;" అని విబుధులజ్ఞానానికినతిని కనబరచాడు.
  ఆకాలంనటి విజ్ఞానసౌధాన్ని ఆరోహించి తత్వజిజ్ఞాసలకు వెలుగునిచ్చే నూతనానుభవాలను సయితం అక్కడక్కడ కాళిదాసాదులు అనుగ్రహిస్తూ వచ్చారు. కనుకనే శాస్త్రఏత్తలుసయితం

"కర్తవ్యం కాళిదాసాదే: కావ్యానాం పరిశీలనం" అని అన్నారు
   భిన్నరుచిర్హి లోక; (రఘు)
   అభితప్తమయోసిమార్ధనం బజతేకైవకదాశరీరిమ"
                                              (రఘు)

అని యీతీరున విదితంచేసిన సార్వకాలిక సత్యాలకు తోడు తత్వజిజ్ఞాసకం కొత్తవెలుగుచూపించే అనుబవాలను ప్రసాదించినప్పుడు శాస్త్రవేత్తలు వీటిని తమజిజ్ఞాసలలో స్వీకరిస్తూవచ్చారు.