| క. | అని పలికి పాన్పు డిగి కా | 30 |
టీ. అని, పలికి = తనచెలిమికత్తెతో నిటులఁ జెప్పి, పాన్పు = పఱపు, డిగి = దిగి, కామిని = ప్రియసంగమవాంఛతోఁ బరితప్తురా లగువరూథిని, చంద్రాతపమువేఁడిమికిన్ = వెన్నెలవేఁడికి, పైఁటచెఱంగునన్ = పయ్యెదచెంగుతో, ముసుఁగిడి = ముసుఁగు వేసికొని (సమస్తావయవములకు వెన్నెల సోకకుండఁ జేసికొని), నిజకేళీవనిన్ = తనవిహారవనమును, చొచ్చి = ప్రవేశించి, వియోగవహ్నిన్ = విరహాగ్నిచే, వడఁబడి = సొక్కి, తెగువన్ = సాహసముతో, (పైపద్యముతో నన్వయము.)
దిగి యనుశబ్దమునందలి దకారమునకు డకారము వచ్చుటకు —
తే. "దాఁక దగ్గఱి దిగ్గియ దాయఁబోయి
దాపలను దిగ్గుమనువైకృతముల మొదల
డాఁక డగ్గఱి డిగ్గియ డాయఁబోయి
డాపలను డిగ్గుమని డా కడంగి నిల్చు.”
(అప్పకవీయము)
విరహిణులకుఁ జంద్రాతమము సహింపరానియంత వేఁడిగా నుండును. కానఁ బయ్యెంటచెఱంగుతోఁ గప్పుకొందురు. ఇటు లనుటకు —
శ్లో. "స్తనోత్తరీయేణ కరోద్ధృతేన
నివారయంతీ శశినో మయూఖాన్.”
(భర్తృహరి శృం.)
| సీ. | చనుఁగప్పు దొలఁగ వాసనగాలి కెదురేఁగుఁ | |
