చెప్పఁబడెను. పొగ కృష్ణగణములోనిది. తమ్ములనుండివచ్చు తుమ్మెదలరాకడ పొగవలె నున్న దనుటకు —
ఉ. “అంబుజినీపురంధ్రీ హృదయాధిపుఁ గానక స్రుక్కి యబ్జవ
క్త్రంబునఁ దేటియూరుపుపొగల్ వెడలంగను నిద్రవోవఁ గో
కంబది హేళికిం దెలుపఁగాదె ప్రియప్రమదానియోగశో
కంబు గరుణింపకేఁగె నిజకార్యము లెంతురె మిత్రతత్పరుల్.”
(వసు.ఆ.4)
తా. చంద్రోదయము కాఁగానే తూర్పుది క్కనెడు గోడనుండి వెన్నెల యనునగ్నిజ్వాలలు పడి పద్మము లనునిండ్లవరుస ముడుఁగుచున్న పైకప్పుఱేకుల నలుపనునెపమునఁ గమిరి క్రుంగుచో సిమసిమ యనుధ్వనితోఁ బైకి రేఁగు తొలిపొగలో యనునట్లు ఝంకారము చేయఁతుమ్మెద లాపద్మము లనుపుట్టలలోనుండి పైకి వెడలెను. చంద్రుఁ డుదయించెను. వెన్నెల నిండారెను. పద్మములు ముడుచుకొనిపోవుచుండ వానిలోనితుమ్మెదలు రొద సేయుచుఁ బైకి వెడలెను.
అలం. రూపకము, అపహ్నుతి, ఉత్ప్రేక్ష.
| సీ. | ప్రిదిలి కైరవదళశ్రేణి నొక్కులు దీరె | |
| తే. | మదనుఁ డమ్ముల నూఱె హిమంబు పేరె | 23 |
