పుట:Kulashekhara-mahiipaala-charitramu.pdf/37

క.⁠

అని యాదేశించి మనం బున నావెతఁ జూచి కరుణపొడమి పలికె పా వనమూర్తియగు దృఢవ్రతు ననుగ్రహమువలన సుగతి నందెద వనుచున్.

⁠ 125

క.⁠

అక్కారణమునఁ బుట్టితి నిక్కానన్ హరిణి నగుచు నిన్నాళ్ళకు యక్కజఁపుగరుణ నందుట క్రిక్కిరిసిన దుష్కృతములు గ్రేళ్లుఱికె నృపా!

⁠ 126

తే.⁠

పాటులన్ని పడియుఁ బతికి నెంగిలి వెట్ట హరిణజన్మ మిట్టు లగ్గమయ్యె ధరణి నెవ్వఁడోపు ధర్మసూక్ష్మక్రియ లెఱిఁగి యాచరింప నిద్ధచరిత!

⁠ 127

సీ.⁠

పోషించితివిగదా! పుణ్యతత్త్వజ్ఞాన                పరిణామయుతమహాభాగవతుల భాషించితివిగదా! బహుధర్మసంహితా                నిర్ణీతనిరుపమనీతికథల భూషించితివిగదా! భూరికీర్తి మనోజ్ఞ                చంద్రికాస్ఫురణదిక్సామజముల తోషించితివిగదా! దుష్టరాజకఠోర                కంఠీరవోద్రేకలుంఠనముల

⁠

తే.⁠

సకలసంపద లందితి జగమునెల్లఁ గలయ నేలితి వన్నిఁట ఘనుఁడ వగుచు వితతగుణజాల! యోదృఢవ్రతనృపాల! పుడమి ననపత్యత గొఱంతవడియె గాక.

⁠ 128

వ.⁠

అని పలికి యప్పుడ హరిణీరూపమ్ము విడిచి దివ్యగంధమాల్యాంబరాభరణం బులం బొలుపు దీపించి యమ్మహారాజుచేత ననుజ్ఞాతయై దివంబునకుం జనియె నంత నమ్మహీకాంతుండు హరిణీవృత్తాంతంబునకు విస్మితుండగుచు నుండునంత.

⁠ 129