| క. | ఇచ్చిన వెంబడిఁ గూఁతురి | 118 |
| చ. | అదిగని యావెలంది తమయన్నకు నంతయుఁ జెప్ప నుగ్రుఁడై | 119 |
| క. | చేతులు మాటిడికొనుచు భ | 120 |
| క. | వెడలినయుడిగఁపుబోటులు | 121 |
| తే. | ఎలుగు విని వచ్చి యంతయు నెఱుకవఱుప | 122 |
| వ. | అంతం గొంతకాలంబు సనునంతం గృతాంతభటు లరుగుదెంచి నన్నుం | 123 |
| ఉ. | అక్కట భర్త త్రావఁగఁ బయఃపరిపూరితపాత్ర గొంచుఁ దాఁ | 124 |
