పుట:Himabindu by Adivi Bapiraju.pdf/115

వికీసోర్స్ నుండి
Jump to navigation Jump to search
ఈ పుట అచ్చుదిద్దబడ్డది


అంత నాగబంధునికయు, సిద్ధార్థినికయు, హిమబిందుకుమారియు నవ్వుచు, ఆడుచు బాలికల క్రీడామందిరమునకు బోయిరి.

ఆ క్రీడామందిర మొక ముద్దులమూట. సాగరవీచికామందిరము. మహావనానంద మయము.

“మన మిక్కడ నాట్యమాడెదమా నాగబంధునిక?”

“ఉపకరణములు”

“మనగజ్జియలే!”

“సిద్దార్థినిక శ్రుతియు, తాళమును వేయునులే"

వారు నాట్యమాడసాగిరి. వసంతసుమసౌరభములు దిశల పర్వినవి. ఒక్క సాయంకాలము వింధ్యపర్వత సానువుల, శైవాలినీకన్య లిరువురును ఆటలాడుచు, గాన మాలపించుచు సౌందర్యక్రీడాభిర్తలై మిసమిసలాడునప్పుడు వారి సొబగుమేనిత్రుళ్ళింతల నర్తించు ఇంద్రధనస్సులవలె ఆబాలిక లిరువురునృత్యము మొదలిడిరి. సిద్దార్ధినిక చిరునవ్వు నవ్వినది. సిద్ధార్థయశోధరా సందర్శనము పొ రభినయించుచు అవ్యక్తమధురస్వనముల పాటపాడసాగిరి.


హిమబిందు: (యశోధరగా) ఈ వనములో నాకు ఏమిదొరుకును శాంతి! ఈ పూలలోనువెదక నేమి దొరకును భ్రాంతి!


సిద్ధార్థినిక: (చెలిగా) మేఘాంచలములందు మేళవించేను హాయి ధవళిమాక్రాంతమై పద్మరాగచ్ఛాయ.


హిమబిందు: (యశోధరగా విచారమున) రాగమేలేని హృది మూగతనమే, సుమప రాగమ్మలదునే భృంగపతి గరులపై


సిద్ధార్థినిక: (చెలిగా) వ్యోమగంగోర్మికాపులకిత మ్మగు హేమ పద్మమ్ము వాంఛించే ధవళదంతావళము.


నాగబంధునిక:(సిద్ధార్ధుడుగా) ఈ వనములో నింత వెలు గేల వచ్చెనో, గివ్యసౌరభాల్ పర్వెనో, మథురరాగాలు కూడేనో.


సిద్దార్థినిక: (చెలిగా) హిమవన్న గాంచలము ఎరుప్కెచూడవే!

అడివి బాపిరాజు రచనలు - 2
హిమబిందు (చారిత్రాత్మక నవల)
• 105 •