యుద్ధభటులకు గ్రంథాలయములు
ఇప్పుడు జరుగుచున్న ఘోర సంగ్రామమునందు యుద్దభటులకు, ప్రతినిత్యమును తమ విధాయక కృత్యములునుజేసి విశ్రాంతిని పొందుకు సమయములయందు ఉబుసు పోకయున్నది. పగలెల్ల కష్టపడి పనిజేసి సాయంకాలమున బసకు వచ్చుసరికి, చదువుకొనుటకు నొన్ని గ్రంధములును సచిత్రములతో గూడిన మాసపత్రికలును యుద్ధభటున కందిచ్చిన, వానికి ఉల్లాసకరముగను ఉత్సాహకరముగను ఉండును గదా. ఈ సూత్రమును గనిపెట్టి, ఆంగ్లేయులు యుద్ధమునుజేయు భటులకెల్ల పుస్తకములను, పత్రికలను అందజేయుటకు బూనుకొరి. ప్రధమమున కొందరు పెద్దలు జేరి, కొన్ని గ్రంధములను ప్రోగుజేసి “వెస్టుమినిష్టురు” నందు ఈపనికి బూనిరి. ఆరంభమున 30,000 ల గ్రంధములు కావలెనని ప్రకటించిరి. స్త్రీలు ఇంటింటికిని దిరిగి గ్రంధములను సేకరించిరి. ప్రతిదినమును తపాలాద్వారాను, రైలుద్వారాను, మనుష్యుల ద్వారాను పుస్తకములు కట్టలు రా నారంభించెను. ఇటుల స్వల్పకాలమునకే ఔదార్యవంతుల సహాయము వలన ఈ ముప్పదివేల గ్రంథములును లభించినవి. ఈగ్రంథములను రైల్వే కంపెనీలవారు వలయుస్థలముల కెల్ల ఉచితముగ దీసికొనిపోయిరి.
ఇటుల ప్రోగుజేయబడిన పుస్తకములన్నిటిని దులిపి చీట్లనతికించి కనడా దేశమునుండి వచ్చిన భటులకు ప్రధమముమున పంపిరి. పుస్తకముల నెరునిచ్చుటకు కఠినమైన నిబంధనలనుచేయక, గ్రంథముయొక్క నామము, తీసికొనినవారి పేరు, తేదీలను వ్రాయించి పుస్తకముల నిచ్చుచుండిరి. కనడా యుద్ధభేటులకు పుస్తకముల నిచ్చుచుండగనే, ఈజిప్టు దేశమునందు విడిపి యున్న ఆస్ట్రేలియా - న్యూజీలండు యుద్ధభటులనుండి గ్రంథములకొర కాహ్వానము 'వచ్చినది. వెంటనే వారికి కావలసిన గ్రంధములును, సచిత్ర మాసపత్రికలుకు పంపబడినని.
ఇట్లు ప్రారంభింపబడిన పనియొక్క ఉపయోగమును జయప్రదమునుజూచి, ఆంగ్లేయదేశము యొక్క సేనలు పనిజేయుచున్న స్థలముల కెల్ల పుస్తకములను పత్రికలను పంపుట కేర్సరచిరి. నేనలన్నియు, పట్టణములకును, గ్రామములకును గూడ దూర ప్రదేశములయందు విడిసి యుండును. అందుజేత యుద్ధభటులకు సంతోషమును గలుగజేయు వినోదము లెవ్వియు అచట ఉండుట అసంభవము. ఇంతేగాక కందకములలో నుండు యుద్ధభటులలో ఎల్లప్పుడును నాలుగవ వంతు భటులు మాత్రము యుద్ధ కార్యములను నిర్వర్తించు చుండెదరు. మిగిలిన మూడువంతుల జనులును కందకములకు అడుగు భాగమున విశ్రాంతిని దీసికొనుచు౦డెదరు. అందుచేత ఈ మూడువంతుల జనులును ఎల్లప్పుడును కందకములయందే తమకాలమును గడపుచుండవలసిన స్థితియందు, వారికి కాలము గడచుట ఎంతకష్టము గానుండునో ఊహింపవలసినదే గాని వ్రాయనలవిగాను. అట్టివారు గ్రంధములనో పత్రికలనో చదువుచుండుటవలన వికాసము గలిగి వారెల్లప్పుడును ఉల్లాసవంతులైయుందురు.
అందుచేతి వారికిగూడ గ్రంధములనంపుట అగత్యమయ్యెను. అంతట గ్రంథములకొరకును పత్రికలకొరకును దేశస్థులకెల్ల నిజ్ఞాపనల౦పిరి. వెంట నే పుస్తకముల వర్షము కురియనారంభించెను. దేశమునండుచ్చటచ్చట పుస్తకములను వసూలు జేయుటకు స్థలముల నేర్పరచిరి. ఆయస్థలములకు తగినన్ని గ్రంధములు రాగానే వాని నన్నింటిని ప్రధాన కార్యాలయమునకు కంపుచుండిరి. ప్రధాన కార్యాలయమునుండి ఆయా దేశములయందున్న యుద్ధ భటుల కంపుచుండిరి.
ఇట్లు కొంతకాలము జరిగిన పిమ్మట, గ్రంధములు యుద్ధభటులకు జేయుచున్న సహాయమును స్వయముగా జూచినవాడై తపాలా శాఖాధ్యక్షుకుకూడ ఈయుద్యమమునకు సహాయభూతుడగుటకు నిశ్చయించుకొనెను. ఏగ్రామమునందైన సరియే, ఒక గ్రంధమునుగాని,
