పీఠిక,
lxxi
| | యన్యతే హి యథాఽఽత్మానం తథా భ్రాతౄం స్తు రాఘవః.” | |
(అయో. 8. 14–19.)
| ఆంధ్రీ. “మ. | గురుదాంతుండు కృతజ్ఞుఁ డార్తిహరు ... ... | |
| చ. | ... ... మనమున నింతపట్టు పలుమా ఱెదఁ గుందఁగ నేల దీనతన్.” | |
(అయో. 197.202.)
| మూ. | “అత్యంత సుఖసంవృద్ధ స్సుకుమార స్సుఖోచితః. | |
(అర. 16. 19-37.)
| ఆంధ్రీ. "క. | అతిసుఖసంవృద్ధుఁడు ... ... | |
| "శా. | ... ... ....కారామామణిదౌష్ట్య మెన్నఁ దగ దోయబ్జాప్తవంశోత్తమా!" | |
(అర. 261-266.)
| మూ. | "యా భాతి లక్ష్మీ ర్భువి సుందరస్థా తథా ప్రదోషేషు చ సాగరస్థా | |
(సుంద 5. 3-7)
| ఆంధ్రీ. తే. | అవనిలో మందరాద్రిస్థ యైనలక్ష్మి ... ... | |
| క. | ... ... ... మనోజ్ఞపూజ్యసామ్రా | |
(సుంద 186-191.)
| మూ. | త స్యాభిచంక్రమ్య రథం సచక్రం పాశ్వధ్వజచ్ఛత్రమహాపతాకమ్ | |
(యుద్ధ. 59. 136-145)
| ఆంధ్రీ. "చ. | అనుపమఘోరకార్ముకగుణార్భటు లంబరవీథి నిండఁ ... ... | |
| ఉ. | ... ... ... ...విశల్యులఁగా నొనరించె నందఱన్.” | |
(యుద్ద.)
3. తానును విశిష్టాద్వైతమతసిద్ధాంతనిష్ణాతుఁడై వేదాంతఘట్టములయందును, బహుస్థలంబులయందును గోవిందరాజీయవ్యాఖ్యానము ననుసరించియే సుమారు గ్రంథమునంతయుఁ దెనిఁగించెను. ఈరీతియే గ్రంథ మందంతటను బహుళముగాఁ గానవచ్చుచున్నది. ఉదా:—
| | “ప్రాప్తే యూపోచ్చృయే తస్మిన్ షద్బైల్వాః ఖదిరా స్తథా | |
గోవిందరాజీయవ్యాఖ్యానము
"వ్యా. రాజ్జుదాల శ్శ్లేష్మాతకః అయ మత్ర విన్యాసక్రమః రాజ్జుదాలో౽గ్నిష్ఠః; అగ్నిశబ్దేన అగ్నిస్థానమేచ్యతే. సో౽గ్నిష్ఠః ప్రథమయూపః; తస్య దక్షిణోత్తరపార్శ్వయో ర్దేవదారుయూపౌ;
