భారతసంస్కృతి అంతా వివిధ రకాల ఛాయలతో కూడిన ఒకే మహాసంస్కృతి ప్రవాహమును సిద్దాంతమును రుజువు పరచగలవు.
ఇట్లు ఒకె భారతీయ సంస్కృతి విజృంభణము ముందు జరిగితే, ఇతర చీనా జపాను ఐరోపా సంస్కృతులతో సంపర్కం సులభసాధ్యమై "ఖండాలు వేరైనా ప్రపంచసంస్కృతి యావత్తూ ఒక్కటే. సంస్కృతి సార్వజనీన" మను సిద్దాంతమును మనము ఆచరణలో పెట్టగలము.
బౌద్ధమతమును మతమనుటకంటె భౌద్ధ సంస్కృతి యనుట లెస్స. ప్రజలు దానిలో స్వచ్ఛందంగా చేరారు కాని, భౌద్ధభిక్షులు నిర్భందించలేదు. హిందూమత మనేది అసలులో ఒక మతమేకాదు అనేక ఆచార తత్వసిద్ధాంతాల సమ్మేళనము. అది యెవరినీ తన ఆచారాలలో తత్వసిద్దాంతములలో చేరమనలేదు. ఎవరి మతాచారలలో నుంచి వారు కదలకుండా ఉంటున్నే, విశ్వజనీన తత్వంపై కూడా దృష్టి నిగుడ్చుకుని మాత్రమే అది ప్రభోధించింది.
ఆచారవ్యవహరాలు, ప్రార్థనజపతపాది విధానాలు యెవరిష్టమైనయట్లు వారివి. కాని సంస్కృతి మాత్రం సార్వజనీనం. ఆ దృక్పథం నుంచి యే మతమైనా భాషైనా జాతియైనా కళయైనా భిన్నించిందో సంస్కృతి కది గొడ్డలిపెట్టు. భారతదేశం ప్రపంచానికిచ్చిన ప్రధానసందేశమే యిది. ఈ సందేశాన్ని ముందు మన దేశంలో మనమే ఛిన్నా భిన్నం చేయ మొదలుపెడితే, మన సందేశాన్ని లోకం హర్షించాలని కోరడానికే మనకు హక్కు లేదు.
- కిన్నెర, ఆగస్టు, 1952
138
గరిమెళ్ళ వ్యాసాలు
