పుట:Dhanurvidyaa vilaasamu (1950).pdf/229

ధనుర్విద్యావిలాసము

165

⁠

పడిఁ బింజ సులకగా వదలఁడేని శరంబు         నడువ బుంఖముఁ బ్రాకుఁ గుడియెడమల, సింహంబులీల గర్జిలఁడేని పదిలుఁడై         తనబాణగమనంబు గను పరుండు, ఠీవి డాకేలు ఝాడింపడేని శరంబు         పరుషలక్ష్యము డుస్సి పారకుండు, తెగవాపి సమపరస్థితిఁ బూనలేనిచో         ధర ధనుర్ధరసమ్మతంబు గాదు, సమపదంబున నుండి చాప మక్కునఁ జేర్చి         కౌగిలింపఁగ రాదు కౌశలంబు తెగవాపి విశిఖంబు తెఱగుఁ గన్గొనఁడేని         తద్గుణాగుణదీక్ష దగులకుండు,

⁠

గీ.⁠

ఘనతవాటించు నలుబదికౌశలముల సంప్రదాయంబు దెలుపు నాచార్యునొద్ద సతత మభ్యాసమునఁ జేసి చాపధరుఁడు నలువు దీపింప విశిఖముల్ నడుపవలయు.

⁠ 169

వ.⁠

వెండియు నిష్టదేవతాధ్యానప్రముఖంబులగు నిన్నలువదిలక్షణంబు లకుం దగిన విన్నాణంబు లాచరింపమిం బరగెడు బాణంబుల దోషం బులు మనంబున నాకలింపుచు వేర్వేఱ నయ్యెలక్షణంబులకుఁ దగిన కౌశలంబుల నయ్యైదోషంబులు పరిహరింపుచు, నలోలంబులును సత్వ రంబులును, లక్ష్యశుద్ధిమంతంబులునుం గా శరంబులు నడుపందగు మఱియు శరగమనంబున దోషంబు బ్రాపించినం గాంచి యీ లక్షణంబున నిక్కౌశలం బాచరించిన నిద్దోషంబులు బాయు నని పన్నిదంబునం దల్లక్షణంబునం దత్కౌశలం బాచరించి నిర్దోషంబుగా శరంబు నడుపం జాలిన ధనుర్ధరుండు భండనంబులం బ్రచండమదకల శుండాలం బుద్దండశుండాదండంబునం గమలషండంబుఁ దెమల్చిన కరణిం బరవాహినీపతుల నతులగతులం గుతలంబున శరక్షతుల

⁠